onbehagen

Het grote, postmoderne onbehagen (7)
ROB LEMEIRE – Concentratiekampen waren een oord van enorm lijden, het liet echter ruimte voor een sterk solidariteitsweefsel. Ons materialistisch, postmodern leven is er een van hyperluxe, wat echter ruimte maakt voor diep onbehagen door het verschrompelen van de maatschappelijke cohesie.

Het grote, postmoderne onbehagen (6)
ROB LEMEIRE – de samenleving ziet geen toekomst meer, kinderen zijn enkel nog een last. Wie toch nog aan kinderen begint, doet dit met de angst om het hart. Dat blijkt geen geschenk voor onze kinderen.

Het grote, postmoderne onbehagen (5)
ROB LEMEIRE – Instituten van vertrouwen zoals het klassieke huwelijk komen steeds meer onder druk. Maar dat wil niet zeggen dat de alternatieve levensstijlen zomaar beter aflopen, integendeel. De moderne samenleving is beter in staat direct genot te bieden dan duurzame banden.

Het grote, postmoderne onbehagen (4)
ROB LEMEIRE – Wereldvoedseldag kan ons inspireren om over de kwaliteit van onze voeding na te denken. Kan de typische vraag naar meer en betere voedingsnormen een oplossing bieden? Het snel verdwijnen van de kleinere winkels wijzen er echter op dat onze levensstijl steeds meer in zichzelf plooit, met een indirect effect op wat we eten.

Het grote, postmoderne onbehagen (3)
ROB LEMEIRE – alle werkelijke leven is ontmoeting, maar in hoeverre is dat nog mogelijk? Men sluit zich liever op tussen gelijkgezinden, anderen worden als het ware ‘ongewenst’.

Het grote, postmoderne onbehagen (2)
ROB LEMEIRE – de hedendaagse samenleving lijkt vergeten te zijn dat risico inherent aan het leven is. Dit is dikwijls een domper op innovatie, maar ook erg zijn de onredelijke angsten en maatschappelijk onbehagen hieraan verbonden.

Het grote, postmoderne onbehagen (1)
ROB LEMEIRE – de postmoderne tijd wordt gekenmerkt door een eenzijdig instrumentele visie op arbeid, en dat is contraproductief. Een organische aanpak op mensenmaat zou hier soelaas kunnen bieden.

ROB LEMEIRE – aankondiging van een reeks artikels over het groeiende onbehagen in de postmoderne tijd. Het ideologische debat is hier inherent blind voor, aangezien links en rechts beiden uitgaan van een beperkt mensbeeld.

Subscribe to RSS - onbehagen