Wil Rutten … het liberalisme kapot?

Wil Rutten … het liberalisme kapot?

Didier Reynders en Bart De Wever openden het bal met hun stelling dat 'wie de PS weg wil, voor de MR of de N-VA moet stemmen, en als deze niet genoeg stemmen halen, we genadeloos op Di Rupo II afstevenen'. Voor de N-VA overtuigt die aanpak velen. Maar de OpenVLD vond nog niet zo’n wervend verhaal, noch in haar programma, noch in de Nieuwjaarspeech van Rutten. Luid applaus tégen de N-VA, doch merkelijk minder over de verwezenlijkingen van de federale regering, dat leerde het handgeklap bij de OpenVLD gisterenavond.

Onder de aanwezigen natuurlijk velen die hun boterham verdienen in de politiek. Maar hoeveel gewone liberalen? Wie bleef nog over na het vertrek van al diegenen die de OpenVLD te meegaand met de PS-staat vinden, en van de donkerblauwen die Dedecker enkele jaren geleden nog 38% van de stemmen gaven bij de voorzittersverkiezingen?

De speech van Rutten scoorde hoog op vlak van retoriek en slogans. Maar wat zal de liberale kiezer eruit onthouden? Mooi lijkt de vereenvoudiging van de inkomstenbelastingen tot twee tarieven (25 en 45 procent), de garantie op de voordelen van woonbonus en een verplichte gemeenschapsdienst voor wie langer dan twee jaar werk zoekt. Maar is het geloofwaardig? Een gemeenschapsdienst van slechts twee halve dagen per week? Belangrijker, Rutten gaf nergens aan dat ze ook met de daden wil breken met de 'op één na' allerhoogste openbare uitgaven en fiscale druk van de wereld – een rode overwinning die ze niet daadwerkelijk durft aanvallen, doch enkel retorisch.

Rutten is niet bang van de LDD. De N-VA is nu de grote vijand. Zo suggereert ze dat de N-VA (mee) verantwoordelijk is voor de afschaffing van de werkbonus en voor de Antwerpse files. Deels terecht, maar deels een tikje goedkoop gezien de N-VA de kleinste partner is in de Vlaamse regering. En er is andere, wel relevante kritiek die men op de N-VA kan geven. Rutten kon geen enkel alternatief voor de verkeersknoop voorstellen, laat staan iets overtuigend.

Voor de liberaal die een beter mobiliteitsbeleid vraagt, gaf Rutten dus niet thuis. Ze zal het wanbestuur in de NMBS blijven aanvaarden. Ze zal ook de politieke benoemingen blijven verdedigen. Het enige waarvoor ze op dat vlak zal strijden is dat ook haar partij haar aandeel van de politieke parachutisten mag leveren en dat ook de blauwen nooit ter verantwoording geroepen worden voor wanbestuur. Wordt de gewone liberale kiezer daar warm van?

Rutten zette daarentegen sterk in op meer samenwerking met de Franstaligen. Ze schiet met zo'n houding tegenover de Franstaligen echter in eigen voet. Met zo'n strategie legt ze zich immers al bij voorbaat neer bij de huidige privileges van de Franstaligen en de nieuwe die zij eisen. Zo is deze federale regering de enige in heel Europa die discriminatie van Vlamingen expliciet in de grondwet inschrijft (onder andere, maar niet alleen voor bepaalde benoemingen in het gerecht). We spreken dan nog niet over, wat vele liberalen nog meer stoort, de steeds schevere verdeling van de lusten en de lasten over Vlamingen en Franstaligen. De OpenVLD zwijgt dat natuurlijk liever dood.

Waar blijft het geloofwaardig eigen verhaal van de OpenVLD? Zal deze afwezigheid van liberale breekpunten, de viscerale afkeer van elke Vlaamse assertiviteit en het aanvaarden van zoveel etatistische dogma's veel liberalen overtuigen? Verwacht de OpenVLD echt een liberaal beleid te kunnen krijgen, wanneer ze de allergrootste Vlaamse partij met een zo sterk liberaal programma zo duidelijk uitsluit? En is dat neo-belgicisme met zijn ambivalentie tegenover de grote en groeiende Franstalige privileges niet datgene wat dit land zal kapot maken?

Rutten's 'kapot maken' is scherp bedoeld. Ze wil de grootste concurrent in een fel negatief daglicht zetten, maar overtuigt dat? Bekijk het vanuit oogpunt van de blauwe kiezer: zal die niet eerder akkoord gaan met de N-VA als deze die nieuwe, linkse Belgische orde wil kapot maken?

Rudi Dierick, hoofdredacteur De Bron, zakelijk adviseur, nam deel aan het oprichtingscongres van de VLD; daarbij werden vier resoluties van hem aangenomen in de plenaire zitting.

De mening uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur.
We waarderen alle kritiek en suggesties. Stuur ons gerust een e-mail met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.