Waarom opvang in eigen streek beter is

Waarom opvang in eigen streek beter is

Vluchtelingen helpen is en blijft onze humanitaire plicht. Maar hoe doen we dat best? Opvang hier is waanzinnig duur, het zorgde al voor reële veiligheidsproblemen en kan voor grote socio-economische problemen zorgen. Het discrimineert vandaag ook de eigen bevolking. De cohesie van onze samenleving bewaken is en blijft echter ook onze humanitaire plicht. Daarom staan wij 'opvang in een nabije veilige streek' voor.

Hieronder verduidelijken we waarom we dat vragen, waarom het beleid het roer daartoe moet omgooien en hoe dat concreet uitgewerkt kan worden, evenals hoe U kan helpen. Wat we bedoelen met een correcte opvang in eigen streek', wordt hier nader uitgelegd.

De 'Petitie voor een humaan maar eerlijk vluchtelingenbeleid' zelf vindt u hier.

Wat vragen we?

Voor de ondertekenaars van deze petitie is het zo klaar als een klontje dat we het geweer van schouder moeten wisselen. De huidige toevloed van migranten en vluchtelingen is immers schadelijk en te riskant voor onze democratie, onze welvaart en ons welzijn. Dit geldt ook voor de migranten en de vluchtelingen zelf en voor de landen waar zij uit afkomstig zijn. Die toevloed bedreigt ons samenlevingsmodel dat we moeizaam opgebouwd hebben. Onze rechten en vrijheden staan onder druk van de massale instroom van mensen waarvan velen onze waarden, normen en gebruiken niet delen. Dat veroorzaakt een groeiende onveiligheid.

Video: Russisch president Poetin legt de vinger op de wonde: allochtone misdadige immigranten en vluchtelingen die geen correcte straf krijgen

Al wie humanitaire principes huldigt en barmhartige Samaritaan wil spelen voor oorlogsslachtoffers moet zich ook afvragen hij dat best kan doen. Dat ontbreekt net in het debat dat wordt overspoeld door emotionele argumenten die op zich legitiem zijn, maar tegelijkertijd tot een verkeerde besteding van de beschikbare middelen leiden. Nu is dat vaak contraproductief en schadelijk.

Een vergelijking: tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtten naar schatting één miljoen Belgen. Daarvan gingen er zeer weinig naar een veraf gelegen land (zoals de VS, Brazilië of Zuid-Afrika). De grote meerderheid bleef in de buurt, vooral in Nederland en Frankrijk. Daar kregen zij, net als migranten in de VS, enkel noodhulp. Vervolgens moesten ze voor de eigen behoeften instaan. Dat stimuleerde velen om, bij een stabilisatie van de fronten (en dikwijls nog voor het einde van de oorlog), in groten getale snel naar huis terug te keren. En enkele maanden na de Wapenstilstand moesten ze wel terug.

Daar komt bij dat de huidige vluchtelingen niet noodzakelijk zonder middelen zijn. Zij betalen soms onvoorstelbaar hoge sommen aan mensensmokkelaars om woestijnen te doorkruisen en in wankele bootjes te stappen, maar als zij hier toekomen, doen zij vaak of hun geld op is en ze geen papieren hebben. Vaak behoorden zij tot de begoede groepen en zijn ze helemaal niet behoeftig.

Daarbij dienen we rekening te houden met de legitieme belangen van vervolgden en oorlogsvluchtelingen, én van het gastland, ook ons eigen land dus. Wij verkiezen dat vluchtelingen maximaal opgevangen worden in een veilige streek zo dicht mogelijk bij hun streek van herkomst. Waarbij we goed beseffen dat zoiets wel wat voeten in aarde zal hebben. De Europese landen moeten het grootste deel van de middelen die ze aan vluchtelingen willen besteden, aan opvang in eigen streek toewijzen. Dus minder middelen voor opvang hier.

Alle migranten die hier nu toekomen moeten dan in eerste instantie zelf de kosten van hun migratie én hun integratie hier dragen. Legale migranten zijn mensen die via gezinsvorming overkomen (en die door hun partner hier horen opgevangen te worden), arbeidsmigranten (waar de werkgever de kosten hoort te dragen), en ook onderzoekers en dergelijke. Zeker aan de bedriegers moet de volle rekening gepresenteerd worden, of ze moeten teruggestuurd worden. Denk hierbij aan een 'vluchteling' die als 'bedreigde' homo asiel aanvroeg, en kreeg, en dan enkele maanden later doodleuk zijn echtgenote wou laten overkomen.

Een veel beter en eerlijker migratiebeleid is eveneens noodzakelijk en cruciaal, maar dat laten we hier terzijde. We stellen wel vast dat veel migranten zich als vluchteling voordoen. Dat vertroebelt het beeld, maar daar mogen we niet aan toegeven. De voorkeur voor 'opvang in een veilige, nabije streek' kan significant bijdragen tot het matigen van de ongecontroleerde migratie en van migratie van mensen met nauwelijks kansen hier, of met te grote risico's voor ons.

Enkel voor politieke vluchtelingen die aantonen dat ze vervolgd werden, kunnen we samen de kosten dragen, als dat nodig is. Voor de bepaling van wie als vluchteling erkend kan worden, moeten de oorspronkelijke, relatief strenge criteria van de Protocollen van Genève gebruikt worden.

Waarom deze vraag

Het beleid aangaande vluchtelingen (en migranten) moet het EHBO-principe respecteren dat zegt dat men nooit op zulk een manier hulp mag verlenen dat men zichzelf in gevaar brengt. Dat principe staat anno 2016 steeds meer onder druk, vooral door bepaalde 'vluchtelingen'. Terechte hulp mag geen voorwendsel zijn voor ongecontroleerde of ongewenste immigratie, noch voor inreizen door extremisten, noch de deur open zetten voor profiteren van ons sociaal systeem. Ongewenst is bijvoorbeeld elke immigratie van mensen die onze wetten afwijzen.

Wij menen daarom dat opvang in een nabije veilige streek –gezien vanuit oogpunt van de vertrekker – of 'opvang in eigen streek' (zoals de Vlamingen indertijd in Nederland en Frankrijk) merkelijk beter is voor vluchtelingen en voor ons. Dat frustreert natuurlijk diegenen die gewoon naar hier willen emigreren. Dat iemand elders een betere toekomst zoekt, is zijn recht. Maar het is net zo goed ons recht om te bepalen wie naar hier mag komen en wie niet.

Voor vluchtelingen - en zeker voor hun kinderen – is culturele aanpassing 'in eigen streek' gemakkelijker. Ze spreken dikwijls dezelfde of een aanverwante taal. Ze delen veel meer gewoonten, normen en waarden dan met de Europese culturen. Ze kunnen na het conflict ook gemakkelijker én sneller terugkeren naar hun streek van afkomst. Ze doen dat gemiddeld ook sneller. Daar zullen ze gemakkelijker hun leven kunnen hernemen, werk vinden, of zelf creëren, en bijdragen tot de heropbouw van hun land. Ook zullen ze als vluchteling in een nabije streek vlotter werk vinden.

Als ze daarentegen naar West-Europa komen, dan komen ze hier in een economie die velen geen reële kansen kan bieden. Ze kennen onze taal niet of beschikken niet over de noodzakelijke competenties. Dikwijls ontberen ze ook arbeidsgewoonten die hier nodig zijn. Vaak voelen ze zich hier gewoon niet thuis, bijvoorbeeld omdat ze zich ergeren aan de zomerse kleding die onze vrouwen dragen - die zij als ‘hoererij’ aanzien – of aan hun gelijke rechten. Het loopt dan helemaal fout als sommigen onze vrouwen beperkingen willen opleggen.

Opvang in eigen streek is ook beter qua veiligheid, denk aan terrorisme en agressie tegenover vrouwen. Het laatste jaar bleek dat zorgwekkend veel migranten (zowel recente als oudere) normen en waarden kennen die teveel verschillen van de onze. Het werd ook pijnlijk klaar dat onze overheden niet in staat bleken om daarbij het kaf van het koren te scheiden of om schadelijk gedrag te kunnen weren. Vreemde geweldenaars bleken, na de zeldzame veroordelingen, meestal hier te mogen blijven. Wij menen daarentegen dat elke dergelijke dader van cultureel of religieus verklaarbaar geweld moet uitgewezen worden.

Tot slot is ook de economische kost van opvang van al die migranten (inclusief die van 'echte' vluchtelingen) een extra argument voor opvang in eigen streek. Opvang van één gezin kost hier al snel 20.000 € per jaar, en dat gedurende gemiddeld vele jaren. Reken zelf maar na: een leefloon voor het gezinshoofd (bijna 14.000 €), verhoogde kinderbijslag voor de kinderen, de kosten voor medische zorgen (gemiddeld enkele 1000-en € per persoon) en voor onderwijs (een paar 1000 € per leerling). Deze kosten vallen integraal ten laste van de gemeenschap. Private personen dragen, alles samengeteld, nauwelijks iets vergelijkbaar bij tot die kosten.

Velen blijken de weg naar een niet-gesubsidieerde job niet snel te vinden. Dat ligt aan vele factoren, waaronder ook hun competenties. Opvang in eigen streek kost minder dan één tiende daarvan. Dat verschil wordt deels verklaard doordat opvang hier ook toegang tot de Sociale Zekerheid impliceert. Maar daarbij wordt geen evenredige bijdrage tot onze economie geleverd. Er werden 'geen rechten opgebouwd'. Gezien elke euro maar één keer kan uitgegeven worden, kunnen we dus met elk miljard véél meer mensen in eigen streek helpen dan hier. Tegelijk verhinderen we dat mensen naar hier komen, niet om in veiligheid te zijn, maar van ons sociaal systeem te profiteren.

Daarbij mogen we niet vergeten dat onze begrotingen zonder recente migranten al rood kleurden. De kost voor de opvang van die relatief grote aantallen recente migranten verhoogt de tekorten nog. Dat benadeelt en discrimineert de zwakke groepen in de eigen samenleving (die wel werkten en rechten opbouwden). Die kost wordt in praktijk ook integraal op de toekomstige generaties afgewenteld. 

Opvallend daarbij is de discrepantie tussen woord en daad van velen. Velen pleiten, op basis van humanitaire argumenten, voor wijd open deuren. Maar slechts weinigen tekenden een tenlasteneming van vluchtelingen. Eventueel zijn zij bereid een bed ter beschikking te stellen (wat vaak leidt tot uiteenlopende problemen). Maar de kosten voor ziekte, onderwijs, integratie enzovoort wentelen ze af op de gemeenschap. Ze zijn dus nobel op andermans kosten.

Humaan maar ook eerlijk

Het huidige beleid en de eis voor redelijk wijd open deuren is dus niet weinig oneerlijk. Het is oneerlijk ten aanzien van veel migranten en vluchtelingen) omdat ze hier geen goede toekomst kunnen uitbouwen door gebrek aan competenties die in een moderne economie nodig zijn (en omdat we zelf al teveel niet- en laaggeschoolde werklozen hebben) of door problematische omgangsvormen en omdat de huidige integratie nog steeds ondermaats is. Het is oneerlijk ten aanzien van de landen-van-vertrek omdat we zorgwekkend veel dynamische krachten 'laten wegstromen' uit die lande. Die hebben hen echter meestal meer dan nodig. Ze zouden er ook een cruciale rol kunnen spelen. Want nu krijgen autoritaire regimes, door de vlucht van potentiële oppositie, nog meer vrij spel.

Foto 1 : Migranten (vluchtelingen?) die de grens met Hongarije doorsteken.

 

Het beleid is ook oneerlijk tegenover onze eigen bevolking omdat het de reële veiligheidsrisico's (vooral van islamistische immigranten) onderschat en de reële kosten van de nauwelijks integreerbare migranten niet ernstig neemt. Die oneerlijkheid wordt nog versterkt omdat het beleid nog steeds veel migranten toelaat die geen vluchteling zijn – waardoor plekken worden ingenomen die 'echte' vluchtelingen toekomen – en omdat het de toegelaten migranten nog steeds niet duidelijk maakt welke regels hier gerespecteerd moeten worden, noch de (zware) overtreders uitwijst.

Iemand die – deels of geheel gemotiveerd vanuit de gewoonten, normen en waarden van zijn land van herkomst – hier ernstige misdrijven begaat, hoort hier niet thuis. Die kan véél beter terecht in landen met een vergelijkbare cultuur.

Het is ook oneerlijk omdat bepaalde migranten hier een totaal aan uitkeringen krijgen dat schril afsteekt tegen de uitkeringen voor autochtonen, waarvoor de laatsten nog eerst jaren moesten werken, en de eersten vaak geen evenredige inzet leveren om hier zelfredzaam te worden. Pijnlijker nog zijn de veroordelingen van allochtone misdadigers tot lagere straffen 'omwille van de culturele achtergrond van de dader'. Dat is oneerlijk en gevaarlijk. Idem dito voor rechters die een lelijk woord straks al als 'foltering' of 'vernederend' beschouwen en misbruiken om een illegale migrant hier te laten blijven.

Dit beleid is ook nodeloos duur omdat het de mogelijkheden van véél goedkopere hulp (dan opvang hier) niet benut. Voor de ondertekenaars moet het beleid daarom menselijk, maar ook eerlijk zijn. Het kan en mag niet anders dan streng vasthouden aan respect voor de wet. Het moet respect afdwingen door een goed, rechtvaardig en duurzaam beleid. Mensen verwachtingen voorspiegelen die niet waar gemaakt kunnen worden, is bedrog. En als er dan duizenden doden vallen in woestijnen en op zeeën onderweg, door mensen die dikwijls een fata morgana najagen, dan is dat ook moreel verwerpelijk.

Om al deze redenen is dit beleid met die 'relatief wijd open deuren' voor migranten en vluchtelingen niet alleen oneerlijk, maar ook verspillend, asociaal, hoogst riskant (voor de vluchtelingen en migranten zelf, en voor ons) en gevaarlijk voor ons algemeen belang.

Aanvullende vragen

  1. 'Iedereen gelijk voor de wet'

  2. Vernietig het zakelijke model van de mensensmokkelaars.

  3. Bescherm de eigen burgers tegen gewelddadige islamisten.

  4. Herstel de democratische scheiding der machten.

1. 'Iedereen gelijk voor de wet'

Wij menen dat onze bestaande wetten integraal moeten gelden voor alle burgers, dus ook voor alle migranten, legale en illegale, oude en nieuwe. Vandaag genieten allochtonen (waartoe de meeste migranten behoren) echter privileges, en kampen ze met vooroordelen. Zo wordt dikwijls gedoogd dat allochtone vrouwen in praktijk minder rechten zouden hebben – denk aan de hier verblijvende weduwe van een teruggekeerde Marokkaanse man die plots haar weduwenpensioentje moest delen met een tweede echtgenote met wie hij ginds één jaar of zo gehuwd zou geweest zijn – of aan allochtone daders die minder hard gesanctioneerd worden, 'omdat ze andere gebruiken gewend waren', of ....

Alle huidige privileges moeten weg want die zijn strijdig met het gelijkheidsbeginsel. En net zo moeten vooroordelen weg. Gelijke toegang tot de uitkeringen vereist dus ook dat eerst evengoed 'rechten opgebouwd worden' als bij autochtonen. Tegenover uitkeringen, zoals een leefloon of werkloosheidsuitkering, moet een voltijdse inzet staan voor het aanleren van onze taal en voor het verwerven van zinvolle professionele kennis.

Moeders die zelf niet integreren, veroorzaken nog vele jaren extra kosten voor leerkrachten, scholen en openbare diensten. Moeten ze dan evenveel kindergeld krijgen voor hun kinderen als hun eigen inzet zoveel lager is? Of moet een deel van dat kindergeld direct toegewezen worden aan die bijkomende hulp?

'Iedereen gelijk voor de wet' impliceert ook dat de bestaande verboden op polygamie, kinderhuwelijken, huwelijkse dwang, vrouwelijke genitale verminking en dergelijke terug systematisch afgedwongen moeten worden, én dat internationale verdragen die dat beletten, onmiddellijk opgeschort moeten worden. Alleen maar vrijblijvende 'informatie en sensibilisering' is volstrekt onvoldoende.

Dat veronderstelt verder dat elke gebeurlijke culturele en/of religieuze rechtvaardiging van geweld direct weerlegd en ontkracht moet worden. Daders van zulk geweld moeten maximaal uitgewezen worden, net zoals vluchtelingen die een bijkomende vrouw willen laten overkomen.

2. Vernietig het zakelijke model van de mensensmokkelaars.

Het zakelijke model van mensenhandelaars steunt op dik betaalde overtochten, op ruime hulp van NGO's en overheden én op juridische spitsvondigheden. Denk aan rechters die menen dat zelfs Griekenland geen veilig land meer is, of aan de Turkse overheid die de migrantenstroom faciliteert. Denk ook aan Frontex, de zogenaamde grens'bewaking', die blijkbaar zo goed als géén illegale migranten buiten houdt, maar er wel tienduizenden oppikt en naar Europa brengt. Straffer nog zijn NGO's die doelbewust vlak onder de Noord-Afrikaanse kust gaan zoeken naar bootjes in nood met 'vluchtelingen'. Die brengen ze dan in Europa aan wal. Dat laatste hoort verboden te worden.

Om dat zakelijke model te kunnen vernietigen moeten we onze grenzen streng beschermen én diplomatiek hard optreden tegen landen die dat zakelijke model willen blijven ondersteunen. Bepaalde landen tonen dat het goed mogelijk is om de toestroom drastisch terug te schroeven. En steeds meer transitlanden werken daaraan mee. Het kan dus.

Dat vereist voorts dat illegale migranten in de EU systematisch opgespoord en onmiddellijk uitgewezen worden. Een Europees Vreemdelingenlegioen – met een dominante civiele component – is een andere mogelijke oplossing voor illegalen die Europa al binnen raakten. Dat legioen kan voornamelijk buiten de EU en aan de grenzen ingezet worden, humanitair en in VN-vredesmissies.

3. Bescherm de eigen burgers tegen gewelddadige islamisten.

De bescherming van de eigen burgers – allochtone net zo goed als autochtone – tegen geweld en terrorisme vereist dat al wie de fundamentele normen en waarden deelt met de islamisten – die ondertussen het leeuwenaandeel van het terrorisme voor hun rekening nemen en die we goed onderscheiden van democratische en geseculariseerde moslims – zoveel mogelijk uit onze maatschappij moet worden verwijderd.

Dat vereist prioritair een sterke inzet in dialoog, opvoeding en duidelijke, assertieve informatie. We horen duidelijk te maken dat hun letterlijke lezing van de Koran en de Hadith, en dan vooral de talrijke directe instructies tot geweld die daarin staan, hier niet meer aanvaard worden. Zaken waarin onze overheden tot nog toe tekort schoten – wat niet afdoet aan de pogingen van mandatarissen zoals Francken en Jambon om daar duurzaam aan te verhelpen. We kunnen die extremisten hier ook niet (meer) toelaten, maar ze uitwijzen, ze langdurig opsluiten en hen onze nationaliteit, verblijfsvergunning en elke uitkering en pensioenrecht afnemen.

Europa moet dus zijn grenzen streng bewaken. Het kan. Grenzen moeten dus dicht voor al wie extremistische ideeën, normen en waarden heeft, voor al wie niet kan bewijzen een echte politieke of oorlogsvluchteling te zijn die even goed in een meer nabije streek kon geholpen worden en voor alle migranten die geen duidelijke meeraarde bieden aan onze maatschappij.

Elke illegaal die dan nog opgepakt wordt, die mag geen enkele kans meer krijgen om hier terug in illegaliteit te verdwijnen. Die moet of onmiddellijk terug naar zijn land van herkomst, of desnoods naar een ander land waar hij wel welkom is. De papieren 'bevelen tot uitwijzing', waar illegalen én hun advocaten en medestanders zo hard om lachen, moeten dus vervangen worden door effectieve uitwijzing, en opsluiting in afwachting.

4. Herstel de democratische scheiding der machten.

Kortom, we menen dat onze bestaande wetten, gesteund door een meerderheid van de bevolking, duidelijk bepalen hoe wijd de poort open mag en voor wie. Rechters moeten dat respecteren. Ze mogen niet proberen de plaats van het Parlement over te nemen in het bepalen van de grootte van de opening van de poorten. De gestemde wetten en internationale protocollen bepalen duidelijk niet dat de poorten zo wijd open moesten.

      De petitie ondertekenen, dat kan hier.

 

Als u van deze petitie op de hoogte wil gehouden worden, schrijf dan hier in voor de nieuwsbrief van De Bron. Verschijnt ongeveer één maal per week.

Voor meer informatie, zie ook ons 'Dossier Migranten en Vluchtelingen'.

Initiële ondertekenaars:

  • Kerstin Huygelen, Hoeilaart
  • Swa Cauwenberg, Antwerpen
  • Brigitte Melon, Heers
  • Kris Wollants, Tessenderlo
  • Flotea Mallya, Boom
  • Ben Celis, Diest
  • Tamara Jegorov, Schoten
  • Etienne Keymolen, Asse
  • Jozef Vernaeve, Oostende
  • Rob Lemeire, Brussel
  • Eddy Daniels, Leuven
  • Tom Bracquez, Wetteren
  • Guido Houdaert, Leuven
  • Patrick van Assche, Brecht
  • Rudi Dierick, Zemst

leden en sympathisanten van Charta Vlaanderen vzw.

Kan U helpen?

Ja. U kan op meerdere manieren helpen:

  1. Onderteken de petitie.

  2. Nodig zoveel mogelijk vrienden en bekenden uit om ook te tekenen.

  3. Neem deel aan het debat, schrijf zelf een artikel, …

  4. Steun ons financiëel of organisatorisch.

Deze petitie drijft zuiver op vrijwilligers, in en rond Charta Vlaanderen vzw. Koken kost echter geld. Denk aan de kosten voor het verzenden van onze berichten en het onderhoud van onze website. Daarom vragen we uw steun. Iedereen kan dus zijn steentje bijdragen, door mee te werken, financieel of door beide. Financieel kan u ons steunen met een éénmalige gift, of door een regelmatige overschrijving aan:

Charta Vlaanderen vzw
     Bankrekening: IBAN nummer: BE91 9731 1146 6976, BIC: ARSPBE22
     Met als vermelding: 'Petitie vluchtelingenbeleid'.

De verkregen steun wordt integraal gebruikt voor het bevorderen van de vragen uit deze petitie, voor extra informatie daarrond en promotie naar zoveel mogelijk burgers. Wenst u meer informatie, laat het ons dan gerust weten (per email naar rudi.dierick@gmail.com, of op 0494 58 78 65).

Hartelijk dank bij voorbaat!  Uw waardering is de sterkste motivatie om ermee door te gaan.