Waarom Abou Jahjah ontslagen werd

Waarom Abou Jahjah ontslagen werd

Dyad Abou Jahjah schreef op het scherp van de snee. Maar aanzetten of goedpraten tot geweld kan niet verdedigd kan worden als een legitieme opinie. Dat valt dus niet onder de vrijheid van meningsuiting. Pech voor Lieven De Cauter en andere dogmatici.

Na drie jaar stopt De Standaard met de publicatie van de wekelijkse column van Dyab Abou Jahjah. De hoofdredacteur van DS, Karel Verhoeven gaf duidelijk aan waarom: “In een post op Facebook legitimeert Dyab Abou Jahjah de aanslag in Jeruzalem waarbij vier soldaten stierven. Hij keurt Palestijns verzet ‘met alle noodzakelijke middelen’ goed. Daarmee plaatst hij zich buiten de grenzen van het publieke debat dat De Standaard op haar eigen platformen wil voeren.”.

Foto: Karel Verhoeven (links) en Abou Jahjah (rechts)
copyright: Wikipedia

 

Op Facebook schreef Dyab Abou Jahjah na de aanslag op jonge Israëlische militairen op uitstap dat de bevrijding van Palestina ‘by any means necessary’ moet gebeuren. Verhoeven vond dat Dyab Abou Jahjah niet alleen soms “scherp op de wind” schreef, maar hier grenzen overschrijdt door “het ondersteunen van geweld zonder onderscheid”.

Zoals voorspelbaar sprongen enkele gekende strijders van de politiek-correcte gilde direct op hun paard. Met dat ontslag zou de meningsvrijheid geschonden zijn en die aanslag in Jeruzalem zou, volgens het internationaal oorlogsrecht, wel degelijk toegelaten zijn.

Cultuurfilosoof Lieven De Cauter spant de kroon in De Wereld Morgen (hier). Hij slaagt er in in een tekstje van vijf paragrafen zes keer fundamentele onzin te schrijven:

- De Standaard is gezwicht voor de zionistische lobby die haar veel schade kan berokkenen: mocht dat het geval zijn, dan had iemand als Jahjah of een aantal anderen nooit enige tekst in De Standaard gekregen. De zionistische lobby, ze bestaat, maar haar almacht is een onwaarschijnlijke mythe.

- Mia Doornaert is intellectueel medeplichtig aan misdaden tegen de menselijkheid omdat ze de illegale oorlog in Irak verdedigt: of Doornaert gelijk had of niet om die oorlog te verdedigen, dat is een andere zaak, en dat laten we daarom even in het midden. Over de illegaliteit van de oorlog is wellicht discussie mogelijk, maar onterecht is die opmerking wellicht niet. Wat wel compleet nergens op slaat is de kwalificatie'misdaad tegen de menselijkheid'. Als de oorlog illegaal is, dan is dat mogelijk een oorlogsmisdaad, maar dat maakt het nog niet tot een misdaad tegen de menselijkheid, laat staan dat iemand daar "intellectueel medeplichtig" (wat is dat?) aan zou zijn. Als je dan toch juridische begrippen wil rondtoeteren, zoek dan minstens de betekenis ervan op.

- 'Over Israel kan je niet vrij je mening uiten'. Echt? Ik heb geen enkel probleem om meningen te vinden pro of contra Israel en de Israelische politiek. Je struikelt er eerder over de meningen dan dat ze zeldzaam zijn. En noch op sociale media, noch in de massamedia ontbreekt de kritiek op Israel.

- We moeten het recht op vrije meningsuiting van Jahjah verdedigen. Helemaal correct, alleen, zijn vrije meningsuiting is langs geen kanten bedreigd. Hij kan nog steeds zijn ding doen op televisie, hij heeft nog alle sociale media ter beschikking (en vindt daar zeer veel gehoor). Op de militanten van Unia na denkt ook niemand er aan om juridische stappen te nemen. Vrijheid van meningsuiting gaat over de overheid die via juridische of andere weg probeert meningen in te perken, niet over een krant die beslist om al dan niet de stukjes van iemand af te drukken. De Standaard heeft niet als opdracht het verspreiden van àlle meningen te garanderen, en zeker niet meningen die aanzetten tot geweld, of gratuit geweld vegoelijken dan wel verdedigen. Mocht dat wel zo zijn, dan was mijn vrijheid van meningsuiting al lang en zeer grof geschonden, want ik heb nog nooit een column gekregen in De Standaard ...

- De aanslag was gerechtigd volgens het oorlogsrecht: onzin, die aanslag was helemaal niet gerechtvaardigd. Het is ten eerste nog maar de vraag of het effectief over een militair doelwit ging, ten tweede, de aanslagpleger was ook niet herkenbaar als strijder. Er is geen enkel juridisch kader dat terroristische aanslagen toelaat, ook niet in de situatie van een bezetting (gesteld dat dat hier effectief van toepassing is).

- De vrijheid van meningsuiting is geslachtofferd in de strijd tegen terreur: de vrijheid van meningsuiting is zoals gezegd niet bedreigd, en de reacties die op de uitspraken van Jahjah zijn gekomen hadden al helemaal niets te maken met de strijd tegen terreur.

Maar gelukkig had hij (De Cauter) zijn naam nog juist geschreven.

Paul Cordy, cultuurminaar, medewerker UA (op politiek verlof) en mandataris N-VA

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!