Waarom 21 juli mijn ding niet is

Waarom 21 juli mijn ding niet is

Een Belgisch gezinde vriend vroeg waarom België me koud laat. Misschien gewoonweg omdat ik graag trots op mijn land wil kunnen zijn, en omdat ik er niet wil misprezen, noch gediscrimineerd worden. België is een politiek idee dat wel grote pretenties heeft – en graag stoer internationaal processen voor schendingen van mensenrechten wil voeren – maar dat zelf tekort schiet door aanhoudende discriminatie van, en misprijzen voor de Vlamingen en met name wanneer ze Vlaamsgezind zijn. Enkele nabeschouwingen.

De aanhoudende kleine én grotere discriminaties van Vlamingen zijn duidelijk. Dat het Grondwettelijk Hof recent nog een formele wet moest schrappen omdat die Vlamingen discrimineerde, zegt genoeg. Het ging, zoals hier eerder al besproken, over de staatshervorming Di Rupo I die Vlamingen uitsloot van enkele topfuncties in de Brusselse magistratuur.

Maar er zijn nog andere én grotere discriminaties. Die zitten typisch verscholen in ingewikkelde regelingen. Daarachter schuilen financiële privileges voor de Franstalige. Die kosten de Vlamingen jaarlijks véle honderden miljoenen euro, waarschijnlijk miljarden.

Wie er meer over wil weten, kijkt gewoon onder de tag 'discriminatie' op De bron. De éne keer gaat het over discriminatie van nieuwe Vlamingen (allochtonen), de andere keer over discriminatie van Vlamingen of nog andere. Opvallend is dat de openbare Belgische financiële regelingen dikwijls 'communautair niet omkeerbaar' zijn, of nauwelijks. De Franstaligen genieten altijd daar altijd méér van dan ze ooit bijdragen, zelfs als ze evenveel zouden produceren als de Vlamingen (voor één voorbeeldje, zie hier). Er is wel meer minder fraais te vinden aan inbreuken op het gelijkheidsbeginsel. Ik kan er als democratische Vlaming niet trots op zijn, dat land waar nog zoveel gediscrimineerd wordt.

Fig. 1 : Belgisch-Jupilerse vlag, ter gelegenheid van het WK

 Private belangen mogen zich wel ongestoord en massaal bedienen van Belgische symbolen, maar Belgische militairen mogen niet groeten voor de Vlaamse Leeuw en 'Vlaanderen' wordt nooit vermeld in koninklijke toespraken.

Het openlijke en grootschalige misprijzen van veel Franstaligen voor de Vlamingen – maar dat mag zeker niet veralgemeend worden – is een al even grote smet op de reputatie van dit land. Typerend voor dat misprijzen zijn een aantal koninklijke toespraken. Daarin geneert het staatshoofd, nu Filip I en daarvoor het zo goed Albert II, er zich niet voor om het streven van Vlamingen naar mee autonomie te veroordelen en op één hoop te gooien met racisme.

Zo veroordeelt Albert II in zijn Kerstoespraak van 24/12/2012 tegen het 'populisme', wat hij dan verbindt met het 'communautaire tegenstellingen', wat in unitaire en franstalige kringen duidelijk verwijst naar het Vlaamse streven naar mee autonomie én respect voor de gelijke rechten. Voor een grondigere bespreking, verwijs ik graag naar Luc Van Braekel (hier). En dat was geen uitzondering, analoge veroordelingen, zij het steeds wat omfloerst, hoorden we ondermeer in zijn toespraak van 31/1/2006 (die weliswaar niet meer te vinden is op de website van het koninklijke Hof, maar toch nog te lezen op Web Archive, hier). Hij spreekt er zijn afkeer uit voor 'subnationalisme', en voor 'openlijk of omfloerst separatisme'. En in een andere toespraak veroordeelde hij in één en dezelfde zin racisme (wat terecht is), maar ook 'overdreven confederalisme'.

Beseft het staatshoofd nu echt niet dat hij hiermee de Vlamingen rechten ontzegt – zoals het recht op autonomie of op onafhankelijkheid, al naargelang eenieders voorkeur - die in de universele mensenrechten en allerlei andere internationale verdragen gewaarborgd is voor alle volkeren en taalgemeenschappen? Waarom zouden Vlamingen daar dan niet van mogen genieten? Beseft het Hof niet dat het daarmee ook de vrijheid van meningsuiting miskent? Hoe heet dat eigenlijk, wanneer men één specifieke etnische groep rechten wil misgunnen die alle anderen wel genieten? Dat bepaalde Vlaamse partijen dat openlijke misprijzen en die discriminaties gedogen, ook dat maakt me niet echt trots op dit land.

Rudi Dierick, ingenieur, zakelijk adviseur en hoofdredacteur De Bron

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!