Turkse politici stikjaloers op Demir

Turkse politici stikjaloers op Demir

Zuhal Demir (N-VA) af van haar Turkse nationaliteit. Die kreeg ze automatisch omdat haar ouders Turk zijn. En dat veroorzaakt blijkbaar hevige jaloezie bij een paar andere politici van Turkse geboorte. Die voelen zich waarschijnlijk ook dik in hun hemd gezet. Scoort Demir nu niet bij teveel potentiële kiezers? Overtuigt ze teveel eerder seculier kiezers van Turkse herkomst, andere allochtonen en autochtonen? Een andere verklaring is er niet.

Demir was duidelijk op haar Facebook-pagina: 'We zijn uit elkaar gegroeid, Turkije en ik. En we zijn dat blijven doen. Ik ben een Vlaamse vrouw geworden met trotse, Koerdische roots. Alles wat Turkije niet wou'.

Foto Michiel Hendryckx   

Haar demarche ligt helemaal in lijn van haar eigen discours en haar politieke engagement. Maar of het zal lukken is nog niet zeker. De Turkse wet aanvaardt het zelfbeschikkingsrecht van burgers in deze immers niet. De Turkse minister van Justitie moet dat goedkeuren. Maar al jaren leeft Demir op gespannen voet met de Turkse overheid en met nationalistische en islamistische Turken. Ze is een felle tegenstander van het AKP-beleid. De Turkse media – nu quasi alle onder AKP-controle – zetten haar steevast weg als als een sympathisante of medeplichtige van de Koerdische terreurbeweging PKK en van de Gullenisten (die de AKP dan omschrijft als 'Feto', 'Fetullah's Terreur Organisatie' of zoiets).

Twee Turks-Belgische collega’s reageerden nogal scherp. 'Zuhal Demir doet dit om electorale redenen. Zo wil ze scoren bij de traditionele achterban van N-VA', meent Veli Yüksel, CD&V-Kamerlid, op VTM Nieuws. 'Demir kan misschien beter in Turkije aan politiek gaan doen, om daar zaken te veranderen. Nu profileert ze zich op de kap van de gemeenschap waar ze vandaan komt.'

Waarom ze ginds politiek zou moeten gaan doen wanneer ze net nadrukkelijk voor Vlaanderen kiest, dat verklaarde hij echter niet. En al evenmin waarom zoiets 'op de kap' van anderen zou zijn. Tenzij het een vorm van zelfbeklag is van iemand wiens eigen hypocrisie hiermee in zijn blootje gezet staat.

Ook Ahmet Koç, ex-SP.A en nu de kompaan van Abou Jahjah, veroordeelt haar: 'Ze gaat mee in het rechtse discours tegen die dubbele nationaliteit'. En verder 'Ik geloof dan ook niets van de redenen die ze opgeeft, ze richt zich gewoon op de onderbuik van rechtse en extreemrechtse kiezers.' Maar hij verduidelijk niet waarom dat typisch rechts of extreem-rechts zou zijn.

Beide critici willen, net zoals alle andere Turks-Belgische mandatarissen, hun Turkse nationaliteit niet laten varen. Koç: 'Ik ben hier geboren, ik heb hier gestudeerd, ik hou mij aan alle wetten, maar ik heb ook Turkse roots. Ik zie niet in waarom ik mijn nationaliteit zou opgeven.' Het contrasteert wel fel met de bijval die Demir krijgt van enkele persoonlijke bekenden van Turkse herkomst. Koç vult aan 'Waarom zou het iemand storen dat ik een dubbele nationaliteit heb?'.

Het antwoord op deze vraag is al gegeven (hier). Dubbele nationaliteit levert onze schatkist reële schade op en, zeker in het geval van islamitische landen, bestaan er ernstige juridisch tegenstrijdigheden, namelijk onverzoenbare rechten én plichten. De beruchte tegenstrijdige loyauteit. Net daarom is het niet evident voor mandatarissen – en dan zeker de dienstplichtige – om nog loyaal landgenoot te zijn, wanneer men tegelijk ook moet gehoorzamen aan de directe bevelen vanuit een ander land. Dat geldt des te meer wanneer dat, zoals Turkije, zich recent zo vijandig opstelde.

Deze demarche daagt seculiere mandatarissen zoals Meyrem Almaci (Groen) en Veli Yuksel (CD&V) uit. De AKP en het Turkse hyper-nationalisme maken het hen niet gemakkelijk, maar het kan. Zoveel is nu duidelijk. Springen ze ook op deze kar, dan kunnen ze de schade beperken. Zo niet riskeren ze hun imago als democratische politici. Dat scoort dan wel bij het meer islamistische en nationalistische electoraat. Maar is dat wel hun electorale achterban?

En als Demir de enige bekende politicus blijft die deze stap zet, dan zal zij zeker nog meer scoren bij moderne, geseculariseerde Vlamingen van Turkse herkomst en waarschijnlijk ook bij andere allochtonen (en autochtonen). Zullen de andere partijen Demir en haar partij het monopolie geven op de stem van deze groeiende groep – geseculariseerde moslims die de burgerlijke wet voorrang geven op de religieuze normen en die zich eerst, of uitsluitend, als Belgisch staatsburger zien?

Martha Huybrechts, lerares wetenschappen

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!