Rode dogmatiek wordt almaar schadelijker

Rode dogmatiek wordt almaar schadelijker

Google ontsloeg een medewerker omdat die met een klungelige analyse het dwangmatige politiek-correcte denken bij Google aankloeg. In Duitsland wordt een gerechtelijk onderzoek ingesteld tegen een Duitse van Iraanse afkomst om haar harde kritiek op de islam. En Knack en De Standaard hebben het, als enigen – zo lijkt het wel, over een ‘nazischip’. Deze recente incidenten tonen hoezeer dogmatisch denken schade aanricht. De rode draad bij al die incidenten is klaar.

De rode draad in deze gebeurtenissen is een oud-linkse dogmatiek. Dar wordt ook omschreven als ‘politiek-correct’. Pijnlijk is het onvermogen ervan om eerlijk om te gaan met de gekende feiten en meer specifiek om de uitdaging van de islam en de integratie onder ogen te zien.

Bij Google sloeg de vlam in de pen met een manifest van James Damore, een gewone medewerker (hier). Die maakt een klungelige maar grotendeels correcte analyse van de oorzaken van de lagere inzet van vrouwen in hi-tech. Zo meent hij dat dat vooral biologische oorzaken heeft. Daar is wel iets van, maar tegelijk zien we grote verschillen in de aantallen vrouwen in de hi-tech in de verschillende landen. In Oost-Europese landen is dat de helft. In de VS (en bij Google) is dat minder dan één kwart. De oorzaken moeten dus minstens deels cultureel zijn – wat de brave man ontging.

Maar globaal maakt hij een rake analyse van het huidige diversiteitsbeleid in veel organisaties. Hij heeft ook een punt met zijn kritiek op het dogmatische politiek-correcte denken bij Google. Zijn ontslag was daar een treffend voorbeeld van – een ontslag enkel en alleen omwille van een overtuiging, zonder dat hem ook maar één mogelijke zware fout aangewezen werd. Terzijde, de man weet goed dat hij geen specialist in deze materie is ('Of course, I may be biased and only see evidence that supports my viewpoint.', en 'This document is mostly written from the perspective of Google’s Mountain View campus, I can’t speak about other offices or countries.').

Zowel de top van Google, dat hem ontsloeg, als veel media en opiniemakers schreven hem echter als een sexist en tegenstander van diversiteit af. Dat is echter manifest fout. Hij pleit voor diversiteit, maar stelt vragen bij de manier waarop leidinggevenden dat nastreven. Dat ontslag ruikt sterk naar harde en illegale censuur tegen al wie niet politiek-correct is, zegt Erick Erickson in Washington Post.

Zijn ontslag komt over als buiten elke redelijke proportie. Google verliest hier pluimen. In New York Times vindt David Brooks die fout zo ernstig dat hij pleit voor ontslag van Sundar Pichai, de CEO van Google.

Wat Laleh Hadjimohamadvali overkwam is al even straf. Deze Duitse van Iraanse afkomst en AfD-kandidate verklaarde recent in de "Saarbrücker Zeitung" dat de islam 'erger is dan de pest' (zie in Der Spiegel). Als Iraanse van geboorte heeft ze echter wel een zekere, minimale kennis van dit thema.

Men kan haar uitspraak dan betreuren, of ze flagrant fout en ongegrond vinden, of beledigend. Maar het is en blijft een legitieme mening. Doch dat belet de Duitse overheid niet om een officieel onderzoek in te stellen met oog op een strafrechtelijke vervolging. Een vervolging omwille van een perfect legale mening dus.

Ondertussen omschrijven De Standaard en Knack  'Defend Europe', het schip van tegenstanders van massale immigratie met behulp van NGO’s als een ‘nazischip’. Ter vergelijking: de NOS spreekt van een 'anti-vluchtelingenboot’, The Independent van een ‘far right anti-immigrant ship’ (hier), CNN en The Guardian van een 'anti-migrant craft' (hier en hier). Huffington Post houdt het helemaal neutraal door er geen impliciete beoordeling aan toe te voegen.

Wat is dan de rode draad in die incidenten bij Google en in Duitsland en in de voorstelling van zaken in onze Vlaamse pers? Is dat niet een grote bereidheid bij politiek-correcte strekking om ideologische tegenstanders met een overtrokken taalgebruik te bestempelen, ze te demoniseren en te broodroven?

Het Duitse geval laat ik daarbij nog even in overweging. Daar zouden ook ordinaire domheid, onwetendheid en/of schroom om zeer giftige problemen onder ogen zien een rol kunnen spelen.

Andrea Cuypers, ecologiste en humaniste met interesse in sociale thema's

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!