Rechters op ramkoers met de wet

Rechters op ramkoers met de wet

Wat is de zin van een verbod op uitwijzing naar Duitsland, Griekenland, Italië en Bulgarije? Want zover staat onze rechterlijke killl list. Zo'n woeste stoten maken elke uitwijzing onmogelijk. Een zoveelste nagel aan de kist van onze solidaire rechtsstaat? Zouden we het roer dan niet beter omgooien?

Stel je eens voor dat milieu-activisten zouden beweren dat er niet-gereglementeerde en verboden genetisch gemodifieerde organismen in de voedselketen zouden komen. Dat voedselproducenten daar medeplichtig aan zouden zijn. En dat rechters daarop één na één al die fabrieken zouden verbieden om nog verder te produceren zolang er geen sluitende, pan-Europese controles zijn die elke kans, hoe minimiem ook, op het aantreffen van sporen van verboden producten uitsluiten. Rechetrs die stellen dat er geen bewijs van schadelijkheid moet zij, noch ernstige aanwijzingen, maar dat vermoedens volstaan. En die eisen dat het welzijn van het plantaardig leven vanaf nu gewaarborgd moet worden.

Hoe gaan we dan nog eten?

Het is een vrije speculatie. Maar is dat genre excessen niet wat we nu zien bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen? Een Vlaamse rechter daarvan besliste deze week dat België drie jonge, alleenstaande Afghaanse mannen niet mag terugsturen naar Bulgarije. Maar die rechter meent nu dat de opvang van asielzoekers in Bulgarije 'ondermaats' is. Ze krijgen er dus onvoldoende comfort. Verder beweert die ook dat ze geen eerlijke afhandeling van hun asielaanvraag krijgen.

Dat maakt de uitvoering van de regels van het Europese asielbeleid – in casu het verdrag van Dublin – onmogelijk. Vluchtelingen moeten asiel aanvragen in het land waar ze Europa binnenkomen. In dit geval Bulgarije. Daar waren al vingerafdrukken van die drie jonge mannen gevraagd én ze hadden er al asiel gevraagd. Pas daarna reisden ze door naar België. Bulgarije is ook bereid om ze terug op te nemen. Maar dat alles zou dan niet meer mogen.

John De Wit, oud-gerechtsexpert van de GVA, klaagt kort en bondig aan dat: “(die rechters) overal een schending van het verbod op foltering en mensonwaardige behandeling zien. (…) Deze magistratuur zet zich op de stoel van het beleid en huldigt een open grenzen-filosofie: wie binnen is, blijft binnen. Ze vermomt dit achter een paginalangen scholastieke "afweging" van mensenrechten van ieder individu, waarbij het verbod op foltering en mensonwaardige behandeling zo sterk wordt uitgerokken dat het op den duur niets meer voorstelt. Een slechte maaltijd wordt op de duur een mensonwaardige behandeling.”

In de marge valt het me ook op dat de rechters hier normen voor menswaardige behandeling hanteren die hard verschillen van wat veel migranten zelf bereid waren te aanvaarden. Die verschillen al even scherp van het gedrag van bepaalde migranten zelf tegenover andere migranten en autochtonen. Ordinair geweld en terrorisme zijn in die groepen een ernstig probleem. Overheden probeerden dat te minimaliseren, maar de realiteit is nu eenmaal zoals ze is. Ontkennen doet die etterende problemen niet verdwijnen.

Zeker niet nu steeds meer illegale migranten duidelijk, mede dankzij die gepolitiseerde rechters, de indruk krijgen dat we ze hier nooit meer weg zullen krijgen.

Gaan we er zo komen?

De onmiddellijke reactie van de staatssecretaris van Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) is ultra-voorzichtig. Hij liet weten dat zijn diensten toch zullen blijven proberen om hier illegaal verblijvende migranten, zoals deze drie die via Bulgarije in de EU toekwamen, terug te sturen. Wil hij de betrokken rechters gewoon laten sudderen in het vet van hun arrogantie tegenover de wet en de burgers?

Kijken we hier niet aan tegen de ultieme sabotage van het uitwijzingsbeleid? Is dit geen fatale doodsteek voor elk eerlijk en humaan integratiebeleid? Want, als zelfs Duitsland al geen voldoende veilig land is, wie kan er dan ooit nog uitgewezen worden? Zijn we dan de finale controle over onze grenzen niet helemaal kwijt?

Weet wel, dit was nooit goedgekeurd door parlementen.

Ik weet niet, als gewone kleine burger, wat nog de zin is van rechters die zo openlijk en flagrant oordelen uitspreken die het door parlementen goedgekeurde beleid quasi volledig onmogelijk maken? Moet heel die raad niet wegens prioritaire redenen (waar onder het in gevaar brengen van de veiligheid van de bevolking) ontslagen of geschorst worden?

Moeten de topministers van de federale regering hier niet dringend ingrijpen ter bescherming van de bestaande wetten, de veiligheid van de burgers en het legitieme beleid? Zouden we het roer dan niet beter omgooien?

Martha Huybrechts, leraar wetenschappen

 

Voor meer info over

/de de migratie- en vluchtelingencrisis, zie ons 'Dossier Migranten en Vluchtelingen'.

/over onze rechtsstaat

vindt u in ons Dossier 'Wereldvreemde rechters en wereldvreemde wetten' over rechters die onschuldigen straffen, schuldigen op lichtzinnige gronden laten lopen, volstrekt onevenredige kosten veroorzaken voor slachtoffers en voor de belastingbetalers, of die met hun uitspraken het democratische goedgekeurde beleid vakkundig blokkeren, bijvoorbeeld inzake asielbeleid en uitwijzing van illegale immigranten.

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneelfinancieel of organisatorisch!