Mayeure corruptie verraadt een systematiek

Mayeure corruptie verraadt een systematiek

Het verhaal van de Brusselse burgemeester Mayeur (P$) is in mineur geëindigd. Ontslag. Maar dat het zover is kunnen komen, dat zegt veel over onze politieke cultuur. Graaien wordt blijkbaar nog steeds gedoogd. In 2013 geleden kende Samusocial al eens een schandaal rond de directrice, Peraïta, en bestuurder Mayeur. Men wist dus dat er daar een probleem was. Nu blijkt dat dezelfde lui lustig verder konden graaien, in dezelfde pot. Dat wijst op een systematiek, op een door en door verrotte politieke cultuur. De P$, maar ook haar coalitiegenoten hebben daarbij boter op het hoofd.

'In Brussel zijn dus zelfs de daklozen niet meer veilig voor de graaizucht van de P$ en het gedogen ervan door zoveel anderen.'

"J'en ai marre des parvenus. Il n'y a pas de place pour les parvenus au Parti socialiste.",
Elio Di Rupo, op een bijzonder partijcongres in 2005.

Di Rupo kloeg ze toen aan, politieke mandatarissen die zich schaamteloos verrijkten op de rug van de belastingbetalers. Dat was naar aanleiding van enkele zware schandalen met Henegouwse top-P$'sers. Di Rupo zou de augiasstal uitmesten. En hij kreeg toen behoorlijk wat krediet in de media en de andere politieke partijen. Geen enkele partij overwoog om geen coalities met de P$ meer te sluiten.

Maar in 2013 lekte uit dat Pascale Peraïta (P$) stevig langs de kassa passeerde. Ze genoot bij Samusociale een salaris van 192 .705,34 € – waarvan 46. 899,52 € RSZ-bijdragen en 33 .047,56 € 'premies'. De totale uitgaven bedroegen echter slechts een kleine 10 mio euro. Maar eind 2015 had Samusociale wel een schuld van een 2 miljoen euro bij de RSZ. De vzw kreeg dit jaar o.m. 700.000 euro van Pascal Smet (SP.A).

Peraïta genoot volgens Cumuleo in die tijd ook vergoedingen als gemeenteraadslid, OCMW-raadslid, voorzitter van het CHU Sint-Pierre, van de ziekenhuiskoepel IRIS, van het Koningin Fabiolaziekenhuis, het Jules Bordetinstituut, enkele andere gesubsidieerde vzw's en van een sociale huisvestingsmaatschappij. Verder woonde ze ook in een mooi appartement, eigendom van het Brusselse OCMW. De huur zou 'marktconform' geweest zijn: 1.190 €, lasten én parking inbegrepen. Verder ontdekte de financiële inspectie bij Samusocial grote uitgaven aan andere vzw's, maar zonder enige tegenprestatie, vele 1000-en euro's voor snoepreizen, systematische overtredingen op de wetten op openbare aanbestedingen, … Maar ook na dat schandaal behield ze de meeste betaalde mandaten. Kortom, het was duidelijk dat er wat mis was. Doch dat P$ mocht deze dame maximaal handhaven.

De traditionele politieke partijen weigerden daar in 2013 de aangewezen besluiten uit te trekken. Toenmalig minister Evelyn Huytebroeck (Ecolo) reageerde initieel zelfs dat we het verdienstelijke werk van Samusocial niet mochten betwisten (LLB 24/10/2013). Alsof dat toen zo ter discussie stond. Mayeur, toen nog voorzitter van het Brusselse OCMW verdedigde Peraïta over heel de lijn. Hij hield dat tot deze week vol. Maar royale vergoedingen voor fictieve bestuursvergaderingen, dat was een brug te ver.

Terzijde, de man die dit laatste schandaal aan het licht bracht was Ecolo'er Alain Maron. Die merkte ook op dat Mayeur waarschijnlijk ook de wettelijke loondrempel van 150 procent van het loon van een federaal parlementslid overschreed.

Proberen de vis te verdrinken

De leiders van de traditionele politieke partijen proberen de schade te beperken met luid tromgeroffel en een stijf getrokken verontwaardiging. Nahima Lanjiri (volksvertegenwoordiger CD&V) schreef op Facebook: “Deze week vielen we van de ene verbazing in de andere bij het horen van wat er gaande was bij Samusocial, de Brusselse daklozen vzw. De bestuurders, onder wie burgemeester Mayeur en ook de voorzitster van het OCMW van Brussel betalen zichzelf royale vergoedingen uit. (…) Samusocial dient om dak-en thuislozen te helpen en niet om zichzelf te verrijken. Het is een ware schande dat geld werd verdiend op de kap van daklozen.”.

Kan het nog schijnheiliger? Doen alsof men verbaasd is? Wat doen de P$-mandatarissen nu al méér dan enkele decennia aan de lopende band? Di Rupo maakte enkelen voor parvenu's uit. Maar de parvenu's bleven desindanks in alle rode burchten én bij veel van hun coalitiegenoten welkom, zo blijkt nu.

Met alle respect, maar doen alsof men dan verbaasd is, dat is minstens zwaar wereldvreemd. Maar ik denk ook aan hypocrisie en electoralisme, proberen er nog zelf wat voordeel uit te puren zonder aan die diepe corruptie ten gronde iets te doen. De P$ probeerde Mayeur deze week, na zijn ontslag, nog als schepen te handhaven. De MR en de Open Vld aanvaarden dat zelfs. Dat zegt genoeg over het totaal afwezige schuldbesef.

Lanjiri's verdere uitspraken in dezelfde post op Facebook bevestigen dat veel trado's het probleem niet onder ogen willen zien. Lanjiri probeert ons een mooi 'verbindend' verhaaltje te verkopen: “Dit is dan ook een zware kaakslag voor meer dan de 1,8 miljoen vrijwilligers in ons land”, en “Ik heb vandaag in het parlement opgeroepen, om de zaak tot op het bot te onderzoeken, maatregelen te nemen en alvast de vergoedingen die zijn uitgekeerd terug te vorderen en te besteden aan de groeiende groep daklozen in Brussel.”

John Crombez (voorzitter SP.A) doet daar niet voor onder. Hij zette de lokale SP.A wel onder druk om Mayeur niet onmiddellijk via een achterdeur terug aan de rijke dis te laten aanschuiven. Hij kon ook niet anders, na zijn stoere verklaringen van de laatste maanden. Maar, als hij dat echt meende, waarom stelde hij de voorbije maanden dan geen harde eisen aan zijn aartsconservatieve rode zusterpartij.

Trado's aanvaarden gegraai en belangenvermenging systematisch 

De de marge van dit dossier lekte ondertussen uit dat ook Ans Persoons, de SP.A-schepen die gewimpt werd door de P$ en haar liberale bondgenoten zelf een rijkelijk vergoed bestuursmandaat in een vzw uitoefent.

Philippe Close, de nieuwe P$-burgemeester, die een zuivere aanpak voorstelde, maakt het nog bonter. Hij verzweeg maar liefst zeven mandaten in veelal gesubsidieerde vzw's. Die gaf hij niet aan bij de wettelijk verplichte aangifte. Dat is een flagrante overtreding van de wet, én over heel de lijn tegenstrijdig met zijn grote beloftes. Met dank aan Christophe Van Gheluwe van Cumuleo dit ontdekte (hier).

Verder betaalt Samusocial ook een loon uit aan een broer van Yvan Mayeur en een dochter van Pascale Peraïta, de gewezen OCMW-voorzitster. Ook een dochter van Laurette Onkelinx zou er gewerkt hebben, mogelijk slechts als stageaire. 

Nochtans zijn er wel meer partijen die op de hoogte moesten zijn van al die zelfverrijking. Denk aan de MR, de Open Vld, de SP.A, maar ook de CD&V, Défi, Ecolo en Groen. Elk van deze zetelt samen met de P$ in minstens één bestuur dat Samusocial subsidieerde. Maar geen enkele maakte ooit bezwaar tegen zulke flagrante zelfbediening ten nadele van de gemeenschap.

Mijn besluiten zijn duidelijk:

  1. Dit zijn stuk voor stuk zware aanwijzingen dat alle traditionele partijen de corruptie en het graaien systematisch gedogen. Ze laten het toe in hun eigen rangen en ze gedogen de nog zwaardere excessen bij de P$. Elke partij die ergens met de P$ in een coalitie zit, moet nu dringend harde eisen stellen tegen belangevermening, belangeconflicten en gegraai. Zolang ze dat niet doen, blijven ze medeschuldig.
  2. De werkelijke prioriteiten van een politieke partij kent men door haar daden, met name welke personen en bondgenoten ze steunt.
  3. De P$ is afgetekend kampioen in de zelfverrijking en het misprijzen van het algemeen belang. Maar haar coalitiegenoten gaan niet vrijuit.

Rudi Dierick, ingenieur, zakelijk adviseur en hoofdredacteur De Bron

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!