Lang leve de verstokte 'Eur-alcoholiekers'

Lang leve de verstokte 'Eur-alcoholiekers'

Sinds zeven jaar kampt de EU en dan vooral de Eurozone daarbinnen met een zware crisis, gevolgd door een stagnatie. De meeste EU-landen die de Euro niet hebben ingevoerd lijken hierin beter weg te komen. Een recent intern document van de Europese Commissie (EC) benadrukt één van de oorzaken van die specifieke, Europese stagnatie, namelijk het uitblijven van structurele hervormingen.

Het rapport toont aan dat de EU-landen slechts een kwart van de door de Europese Commissie (EC) aanbevolen economische hervormingen doorvoerden. Dat meldde Reuters enkele weken geleden op basis van een gelekt EC-rapport. De EU kent weliswaar een bescheiden groei, maar die is zo bescheiden dat beleidsverantwoordelijken en experten zich er duidelijk zorgen over maken.

De belangrijkste problemen die niet werden aangepakt zijn volgens het rapport de weinig flexibele arbeidswetten, de hoge arbeidskosten en de gebrekkige coördinatie tussen de jobs die voorhanden zijn en de vaardigheden die werkzoekenden hebben.

Het rapport meldt ook dat het tempo van de hervormingen in de meeste EU-economieën de voorbije twee jaar is vertraagd. Het lijkt er daarbij sterk op dat de EU-landen vast zitten in de modder van eindeloze twisten over de gepaste aanpak. Zeg gingen wel alle akkoord met een gezamenlijk Europees beleid, maar als dat dan maatregelen inhoudt waar individuele landen niet mee akkoord gaan, dan steigeren ze en weigeren ze de gemaakte afspraken te respecteren. Een minimale loyaliteit aan de operationele Europese keuzen is er dan teveel aan.

Een klassieker is dat Europa wel mag zorgen voor een Europese bescherming van het bancaire systeem en de kosten daarvan over alle EU-burgers zou moeten verdelen, maar dat de daarbij horende maatregelen (zoals streng optreden tegen zwendel of grof wanbestuur bij de banken of significante besparingen) hardnekkig afgewezen worden. Analoog zouden besparingen zogenaamd de koopkracht te zeer aantasten. Alsof men niet weet dat een euro die in de openbare uitgaven bespaard wordt niet zomaar verdwijnt, maar op een andere locatie in de economie opduikt als een euro extra koopkracht.

Een van onze reviewers merkt overigens op dat al die landen die zo hard tegenwringen tegen de afgesproken structurele hervormingen en modernisaties zelf ook géén structurele alternatieven aanbieden. Het énige wat ze allen wel doen is de uitgavenkraan redelijk sterk open laten staan … Maar geen enkel land maakt werkt van een drastische vereenvoudiging van de wetgeving en van een forse inperking van subsidies aan bedrijven. Er wordt zelfs geen rigoureuze analyse gemaakt van welke subsidies en uitkeringen de gestelde doelen bereiken, en waar de kosten ontspoorden ten opzichte van de gekende resultaten.

Ondertussen zitten 24 miljoen mensen zonder werk in de EU (waar onder een kwart van alle Europese jongeren - in Griekenland en Spanje zelfs meer dan de helft). Dat is dubbel zo veel als in de Verenigde Staten en andere landen die wel verder gingen in de structurele hervormingen en sancties tegen foute banken.

Luc Ryckaerts

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneelfinancieel of organisatorisch!