Kritiek: U beledigt de ‘Vlaamse boerkes’

Kritiek: U beledigt de ‘Vlaamse boerkes’

Een boze lezer citeert uit een artikel van mijn hand Over de Unia in de ruimte wordt gezwegen. Daarin had ik (ook andere lezers maakten mij daarop attent) een lapsus gemaakt en drie keer het woord ‘autochtonen’ gebruikte waar ik ‘allochtonen’ bedoelde (de verbetering is in het stuk zelf ondertussen aangebracht). Mijn dank voor die terechtwijzing.

Maar dat was niet zijn eigenlijke kritiek. Hij maakte zich vooral boos omdat ik geschreven had dat de reactie op het succes van het Vlaams Blok in 1987-1988 als averechts effect had dat Paula D’Hondt de opdracht kreeg niet om te onderzoeken waarom het gedrag van sommige allochtonen zo storend was voor een toch aanzienlijk aantal autochtonen, met weinig sociale vaardigheden; maar wel te onderzoeken op welke manier de autochtonen in de weg liepen van de allochtonen (hier beging ik overigens voor het eerst mijn schrijffout).

Met als gevolg de oprichting van het CGKR, het huidige Unia, de advocaat van die allochtonen en van die allochtonen alléén. Ik klaagde ook aan dat het feit dat ook allochtonen racistisch konden zijn, hautain werd van tafel geveegd, zelfs al kwamen die vaak uit culturen die intrinsiek racistisch zijn. Op de één of andere manier besloot de lezer daaruit dat ik uit op was op de belediging van autochtonen die op het Blok stemden. Hij nam vooral aanstoot aan het zinnetje ‘met weinig sociale vaardigheden’. Ik citeer hem even

“De in het vet aangeduide passage is er wel ver over. Er zijn wel degelijk beter opgeleide autochtonen (de vlaamse boerkes met zelfs o.a. een masterke van den univ, voor wat het waard is nietwaar?),want als je iemand bent met weinig sociale vaardigheden die zich stoort aan het extreem positief beleid ten voordele van de allochtonen, (…), als u ons autochtone mensen toch ook maar misprijzend benoemt als zijnde met weinig sociale vaardigheden, de toon in het artikel is hiermee gezet. Proficiat voor uw standpunt, voor uw misprijzen voor mensen die werken in de private sector en het belastinggeld dat zij moeten opbrengen voor uw allochtonen en ambtenaren en al diegenen die vegeteren op een staatswedde. Ambtenaren, advocaten en medici zal je ook niet horen klagen over de toestroom van de allo’s, zij verdienen er dik hun geld mee.”

Mocht het de briefschrijver iets milder stemmen: ik werkte mij hele leven in de private sector en ben geen ambtenaar, advocaat of medicus. Maar dat doet hier niet ter zake. Waar het om gaat is dat ik de verdediging op mij nam van de gewone mensen die bij de intellectuele en bestuurlijke elite geen gehoor vonden toen zij zich begonnen te ergeren aan het problematische gedrag van sommige allochtonen, waar zij wel, maar de intelligentsia niet of nauwelijks mee geconfronteerd werden. En dus brachten zij hun ongenoegen tot uiting door in de ‘campagne van de bokshandschoen’ te stemmen voor een partij die hen op basis van haar Vlaamsgezind programma niet had aangetrokken. Maar die wel de enige was die naar hen wilde luisteren in de vreemdelingenkwestie, en hen daarin een stem wilde geven.

Indien de lezer twijfelt aan mijn analyse, mag hij even de verkiezingsuitslagen erbij nemen. Het Blok ontstond in 1978. Tot 1987 profileerde het zich als Vlaams-radicale partij en verwierf daarmee een aanhang die schommelde tussen 65.000 en 85.000 stemmen, met één kamerzetel als gevolg. In 1987 begon het zich te profileren als anti-vreemdelingenpartij en het verdubbelde meteen zijn score met twee kamerzetels als gevolg, en op zijn hoogtepunt in 2003 achttien in totaal.

Vanaf dan groeide het gestaag, steeds op dit thema, tot een absolute piek van 980.000 stemmen en 32 zetels in het Vlaams parlement in 2004 (na het door mij overigens aangeklaagde politiek proces). Het Blok/Belang leefde dus voornamelijk van de vreemdelingen- en veel minder van de Vlaamse kwestie (zoals het zichzelf intern graag wijsmaakte). En van de onwil van de elite om daar aandacht aan te schenken, tenzij dan via onverantwoorde pampering van allochtonen (wat ik trouwens ook al aan klaagde). Het bereikte daarmee vooral mensen uit de volksbuurten, en niet de Vlaamsgezinde intellectuelen met de universitaire diploma’s die hun neus ervoor ophaalden, ook als zij niet akkoord gingen met bijvoorbeeld de Volksunie. Toen andere partijen dit thema minder beledigend begonnen over te nemen, begon een gestage afkalving tot 250.000 in 2014.

Vandaag lijkt het Belang terrein terug te winnen in de peilingen, maar dat gebeurt essentieel opnieuw op een anti-vreemdelingendiscours. Vooral Filip Dewinter profileert zich daar weer op, via bezoeken aan Gouden Dageraad in Griekenland, en Assad in Syrië. Daardoor leeft hij evenwel op een gespannen voet met nogal wat partijleden, die dit radicalisme beu zijn. Ikzelf ging daarop in, in een eerdere tekst op De Bron (27/02/2016), De grote eenzaamheid van Filip Dewinter.

Hoe dan ook, het zou misschien nuttig zijn als de briefschrijver mijn tekst nog eens herlas, maar met minder boosheid in het gemoed zodat hij werkelijk leest wat er staat. Dan had hij, ondanks mijn doorzichtige lapsus, ongetwijfeld begrepen wat ik wilde zeggen. Woede kan mensen soms verblinden.

Eddy Daniels

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!