Kibbelen over migratieroutes

Kibbelen over migratieroutes

Politiek wordt er stevig gebakkeleid over de oorzaken van de groeiende migratie en wie er voor één en ander verantwoordelijk is. Vooral de doden zijn daarbij uitermate dienstbaar om de verontwaardiging aan te jagen. Maar de feiten worden steeds duidelijker. De politiek-correcte stemmen hebben die meer en meer tegen.

Feit is dat het Italiaanse gerecht en Frontex menen dat er wel degelijk iets mis is met die migratieroute waarbij de mensensmokkelaars in praktijk zorgen voor de eerste kilometers vanaf de Noord-Afrikaanse kust, en NGO's zoals Artsen Zonder Grenzen voor de volgende paar honderd kilometers tot Europees grondgebied.

Fig. 1 : Waar worden migranten typisch opgepikt; wat is de dichtstbijzijnde 'veilige haven' (in Tunesië)
en de langere weg die de NGO's in praktijk nemen. Copyright Gefira (hier).

 

De Financial Times schrijft dat zowel Frontex als het Italiaanse gerecht aanwijzingen hebben dat asielzoekers voor hun vertrek duidelijke richtlijnen van smokkelaars krijgen over hoe ze de boten van ngo’s best kunnen bereiken.

Reuters meldt getuigenissen bij het Italiaanse gerecht dat smokkelaars aangeven waar de reddingsboten van NGO's te vinden zijn. Reuters voegt eraan toe dat de meeste van de 181.000 migranten die via deze route in Italië aankwamen, daar door de NGO's aan land waren gebracht.

 


Fig 2: De Europese Commissie over search and Rescue missies (hier). Dit kaartje toont hoe deze missies steeds dichter onder de Libische kust gaan en hoe ze zich richten op vertrekkers uit bepaalde havens. De meer recente missies schurken aan tegen de territoriale wateren van Libië.

 

De eerste berichten over deze feitelijke samenwerking dateren al van eind vorig jaar (zoals in FT 15 dec. 2016). Ze beschrijven hoe schepen van de NGO's zeer dicht onder de Noord-Afrikaanse kust varen. Op die manier zijn ze er snel bij als de minder zeewaardige smokkelbootjes van wal steken. Maar daarmee leggen ze de lat voor de nodige zeewaardigheid ook veel lager. Daardoor zijn ze minstens de objectieve bondgenoten van de mensensmokkelaars.

De Siciliaanse openbare aanklager Carmelo Zuccaro is duidelijk: gezien de aanwijzingen is het voor de hand liggend dat er zekere operationele contacten zijn tussen NGO's en smokkelaars. Hij heeft ook aanwijzingen van hoge middelen die bepaalde NGO's ontvangen voor deze missies.

Nood breekt de wet?

De betrokken NGO's, zoals Artsen Zonder Grenzen ('AZG'), reageren verbolgen op deze beschuldigingen, net zoals op die van Theo Francken. Deze laatste ging in zijn formuleringen over de schreef over wat AZG juist doet. AZG laat zich niet betalen door de migranten. Het voert, voor zover geweten, ook geen direct overleg met de smokkelaars. Dat is duidelijk.

Uiteraard kan men aanvoeren dat die NGO's wel zo dicht tegen de grens van de territoriale wateren moeten werken omwille van de nood van de migranten in die gammele bootjes. Dat klopt. Maar dat doet niets af aan de feitelijke vaststelling dat zij daarmee een grote logistieke hulp bieden aan de smokkelaars. Ze bieden ook hulp door de klanten van de smokkelaars (de migranten) door deze daarna naar Europa te brengen en niet naar de dichtstbijzijnde veilige havens. De NGO's stellen zich daar blijkbaar geen vragen bij.

Soortgelijke morele dilemma's stellen zich overigens ook de noodhulp van bepaalde NGO's in of nabij oorlogsgebieden. Daarbij wordt niet zelden beschermgeld en gebeurlijk losgeld betaald aan lokale krijgsheren. Verder wordt ook al eens zoveel betaald aan de grotere lokale handelaars van voedingswaren (nodig voor de noodhulp in de opvangkampen) dat kleinere NGO's die meer mikken op structurele hulp daardoor uit de markt worden geblazen. Maar daarover horen we weinig zelfkritiek bij de bedoelde grote NGO's. Die blijven inzetten op massale fondsenwerving, op hoge budgetten voor Westerse staf en hun '4x4-bedrijfsecultuur' en minder op duurzame hulp. En op de zeer zichtbare spectaculaire hulp, zoals 'drenkelingen' gaan redden in volle zee.

Want helpen we de 'bootjesklanten' echt wel door ze en masse naar hier te helpen en ze dan in onze SZ te dumpen, dan wel in de illegaliteit te laten verdwijnen?

'Vluchtelingen' of 'migranten'?

Volgens officiële Europese gegevens komen de migranten die de Mediterrane route volgen vooral uit Nigeria, Eritrea, Guinea, Ivoorkust, Gambia, Senegal, Mali, Soedan, Somalia en Bangladesh. De meeste van deze landen kennen geen (burger)oorlogen die zo'n aantallen kunnen verklaren. Daarenboven vraagt een groot deel ook geen asiel aan. Daarom gebruiken we hier de algemene term 'migranten'. Dat omvat dan zowel de 'echte' vluchtelingen als alle andere migranten.

Maar vond u al één NGO die kon hard maken dat er geen zulke operationele samenwerking met smokkelaars bestaat? Ze hullen zich in een humanitair gewaad. Maar ze geven geen enkel tegenargument tegen het feit dat het redden van mensenlevens een paar kilometer uit de kust, voor klanten van smokkelaars, in veel opzichten alles weg heeft van een taxi-service.

Het besluit is daarom duidelijk:

“Er is wel degelijk iets mis met een feitelijke migratieroute over de Middellandse Zee waarbij de mensensmokkelaars zorgen voor de eerste kilometers vanaf de Noord-Afrikaanse kust en NGO's voor de volgende paar honderd kilometers tot op Europees grondgebied.”

Waarom wacht de EU eigenlijk om deze reddingsmissies te verbieden die opgepikte personen nog in de EU aan land te brengen? Als het redden echt de prioriteit is, waarom worden ze dan niet systematisch naar de dichtstbijzijnde kust gebracht? Dat is immers veel eenvoudiger.

EN verder, als die NGO's verantwoordelijkheid willen opnemen voor 'hun' manier van redden (ze allen in de EU krijgen), waarom nemen ze dan niet alle kosten voor de opvang van de door hen geredde migranten op zich? De nobele redders gaan spelen, maar daarna alle latere kosten die oplopen tot 10.000-en euro per persoon in de nek van de West-Europese belastingbetalers draaien, is dat niet schaamteloos en hypocriet?

Andrea Cuypers, ecologiste en humaniste met interesse in sociale thema's

Voor meer informatie over migratie en de vluchtelingencrisis, zie ons Dossier Migranten en Vluchtelingen.

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!