Hoe gevaarlijk is islamisme

Al wie ernstig wil onderzoeken hoe gevaarlijk islamisme wereldwijd is, kijkt best ook naar de vluchtelingen wereldwijd. Wij onderzochten de cijfers.  Die analyse was ontnuchterend: 

De meeste vluchtelingen trokken weg omwille van islamisten en hun ideologie, voor de bijhorende autoritaire regimes in islamitische staten, of voor een combinatie van beide, en geregeld ook mede voor de gevolgen van vreemde interventies.

Aansluitend, het tweede deel van een eerdere analyse. Daarom komt ook de democratische islam met o.m. Kyai Haji Yahya Cholil Staquf aan bod.

Islamistisch geweld heeft wereldwijd gelijkaardige kenmerken

Een eerste aanwijzing vindt u in het noorden van Nigeria, bij Boko Haram. Die terreurorganisatie streeft naar strikte toepassing van de sharia. Zij wil een islamistische staat met verbod op niet-islamitisch onderwijs en bestrijding van ‘westerse’ culturele, religieuze en wetenschappelijke invloeden. Boko Haram kwam in het nieuws door de ontvoering van honderden christelijke meisjes uit een internaat. Die werden massaal verkracht en verkocht als slaaf of onder dwang uitgehuwelijkt aan strijders van de groep. Minder bekend is dat Boko Haram ook veel kerken vernietigde en geweld gebruikt tegen meer gematigde moslims. Hun strijdkreet is het ondertussen bekende ‘Allahoe Akhbar’.

Niet relevant, dat Boko Haram? Bedenk dan dat soortgelijk dodelijk geweld tegen christenen en andere niet-moslims ook voorkomt in Algerije (waar o.m. de broeders van Tibhirine vermoord werden), in Soedan, Somalië, Pakistan (waar met name christelijke vrouwen geviseerd worden), Egypte (met o.m. de recente moord op tientallen Kopten en vernietiging van hun kerken), Turkije (waar nogal wat priesters vermoord werden) en in de Filipijnen en Indonesië.

Kenmerkend is dat de daders overal streven naar het opleggen van de sharia – ook aan niet-moslims en moslims die dat niet willen – en dat ze massa’s verwijten aan het Westen maken. Dat goddeloze Westen is in hun ogen de schuld van zoveel ellende die moslims treft. Maar waarom ze dan honderden zwarte meisjes kidnappen of kerken vernietigen, dat kunnen ze daarmee nooit verantwoorden.

Kenmerkend zijn voorts de gebeurlijke rooftochten én de passiviteit, dan wel actieve betrokkenheid van lokale overheden. Die grijpen zelden in tegen dat geweld tegen niet-moslims. Dikwijls werken lokale politiediensten en gerecht mee met de vervolging van christenen – met name in Pakistan, de rijke Arabische golfstaten, Soedan en Indonesië. Nochtans beweren ze alle de fundamentele rechten van alle burgers te waarborgen. Hoogstens zullen ze de terroristen militair bestrijden – zoals de laatste paar jaar Boko Haram en de IS teruggedrongen werden.

Foto:  Basuki Tjahaja Purnama, christelijk politicus: zijn islamistische tegenstanders stelden dat moslims niet op hem mochten kiezen omdat een niet-moslim geen moslims zou mogen besturen; hij betwiste dat; islamisten beweerden dan dat hij daarmee de islam beledigde; de rechter volgde de islamisten.

Indonesië is typerend. Islamisten vernietigen er veel kerken. Maar volgens de BBC en andere bronnen vernietigt ook de overheid zelf kerken die hardline moslims (islamisten) weg willen. Sinds 2006 eist ze ook dat kerken slechts een vergunning kunnen krijgen mits voldoende handtekeningen van de lokale meerderheidsgroep. Sindsdien werden, volgens Foreign Policy, meer dan 1000 kerken gesloten. Vergunningen worden nauwelijks toegekend. Oud-gouverneur Basuki Tjahaja Purnama van Jakart, werd er tot twee jaar effectieve opsluiting veroordeeld voor blasfemie, belediging van de islam.

Relevant zijn ook de vluchtelingen in deze wereld. We onderzochten de cijfers. Die bevestigen dat het islamistische geweld gecombineerd met autoritaire machtsstructuren en gewelddadige gebruiken en tradities islamitische culturen dikwijls zwaar doorweegt. Méér dan de helft van de vluchtelingen wereldwijd vluchte voor die combinatie.

Niet zelden gebruiken ook schijnbaar geseculariseerde overheden in islamitische landen zwaar geweld. Denk aan het regime van Assad in Syrië en de Baath-dictatuur in Irak. Alle islamitische landen scoren laag tot zeer laag in vergelijkende onderzoeken naar de mate van menselijke en democratische ontwikkeling.

Als burgers hier dan huiveren voor ‘de islam’ – of, voor de beter geïnformeerden, voor het islamisme – steunt die vrees dan niet eerder op de ellende die islamisme en moslimdictaturen wereldwijd veroorzaakte, eerder dan op het hier nog relatief beperkte geweld, beperkt in vergelijking met de ellende elders?

Het zijn maar enkele feiten en opverwegingen. Aan u om een correct beeld te vormen van de aard en de omvang van al dat islamistisch geweld en van die bijhorende culturen, van het gevaar dat daarvan uitgaat en van de antwoorden die dat vraagt.

Rudi Dierick, ingenieur, zakelijk adviseur en hoofdredacteur De Bron

Voor meer artikels over islamistisch terrorisme, zie ons dossier 'Gewelddadig islamisme'.

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneelfinancieel of organisatorisch!