Goedkope excuses van belgicisten

Goedkope excuses van belgicisten

Belgicisten komen zelden uit voor hun Belgo-nationalistische voorkeuren. Maar ook daar geldt 'aan de kuren kent men de apen'. Ook vandaag blijken hun argumenten tegen Vlaamse autonomie vederlicht. Ook die van Eyskens en Emmanuel Slautsky (in Knack).

Eyskens' plaat is gekend, en meer dan grijs gedraaid. Laatste remake: “Terrorisme maakt het N-VA confederalisme staatsgevaarlijk. België heeft behoefte aan sterk federaal gezag met hiërarchie van de normen” (op Twitter).

Dhr. Slautsky (onderzoeker aan de ULB) vult in Knack aan (hier): “Maak strijd tegen radicalisering efficiënter: draag bevoegdheden over naar Brussels Gewest”. Wat hij vraagt komt erop neer dat de Vlamingen tot halve 'buitenlanders' in hun eigen hoofdstad gemaakt mogen worden. Maar dat verzwijgt hij wel. De gemeenschappen zouden immers opgeheven moeten worden, en de gewesten nemen hun bevoegdheden over.

Maar laat ons beginnen met die bewering eerst eens even te onderzoeken: zal het openbaar bestuur in het algemeen en in Brussel in het bijzonder verbeteren als de Vlaamse Gemeenschap er haar bevoegdheden zou afstaan? Al wie het theoretisch én in de praktijk onderzoekt, kan enkel maar meewarig glimlachen.

Wie vraagt nu de overdracht van extra bevoegdheden naar een bestuur dat zoveel zware tekorten laat zien, en met significant minder sociaal rendement op haar dienstverlening als Brussel? Waarom niet de zware disfuncties van de huidige tekortschieters eerst aanpakken en verbeteren? Als we bevoegdheden moeten wegnemen bij elke tekortkoming van een dienst of bestuur, dan wordt dit een nooit eindigend verhaal met steeds meer bestuurlijke wanorde en onverantwoordelijkheid.

Want te gronde is het relatieve falen van onze ordediensten en gerecht in de verste verte niet te wijten aan federalisme met gewesten en gemeenschappen. Politie en gerecht zijn domeinen waarin de gewesten en de gemeenschappen zo goed als niets te zeggen hebben. Het federale model bolt overigens best behoorlijk in zo goed als alle andere federale, democratische staten (Canada, Zwitserland, …).

Als het openbaar bestuur in België, en in Brussel in 't bijzonder, dan al eens storend zwak(ker) scoort, dan is dat te wijten aan volgende zaken:

  1. De onzalige en volstrekt nodeloze versnippering van bevoegdheden, nog verergerd onder Di Rupo I.

  2. De verpletterende onverantwoordelijkheid van de Belgische politici, of beter gezegd; vooral van die van de drie klassieke politieke partijen.

  3. De grote ideologische verschillen tussen Franstaligen en Vlamingen. Die zullen nooit verdwijnen, en dus zou de staatshervorming véél beter de gemeenschappen véél meer bevoegdheden geven, want dan krijgt men in elk daarvan meerderheden die een typisch een grotere meerderheid en dus een sterkere democratische legitimiteit hebben.

  4. De moedwillige en verregaande versluiering van de verantwoordelijkheden, mede dankzij de al vermelde versnippering. Weinigen zijn er zich van bewust dat de deelstaten nog steeds méér uit federale kassen gefinancierd worden dan uit eigen fiscale inkomsten. Dit is zeer schadelijk voor de democratie!

  5. Een archaïsche bestuurscultuur in het openbaar bestuur: in de hedendaagse maatschappij is net véél meer samenwerking over de grenzen heen én autonomie voor elk bestuur nodig, maar de belgicisten zweren steeds bij meer centrale controle en verregaande afname van bevoegdheden van Vlaanderen. Voor 'Bruxelles' kan de grens met het Vlaamse Gewest nooit hoog genoeg zijn, en nooit ver genoeg opgeschoven worden, cfr. het voorstel van Reynders om de Brusselse politie bevoegd te maken voor delen van Vlaamse randgemeenten. Voor de politie is er al een enigszins betere samenwerking, zeker op internationaal vlak, maar dat lijkt niet het geval voor zekere dwarsliggende lokale politiezones en gemeenten. Die worden blijkbaar nog redelijk ongemoeid gelaten.

  6. Het politiek-correcte denken dat héél het openbaar bestuur massief verzwakt.

  7. De loodzware politieke en bestuurlijke structuren zelf binnen het hoofdstedelijk gewest: veel meer zeer genereus betaalde mandatarissen dan in eender welke vergelijkbare stad in Europa, maar ook véél meer sociale woningmaatschappijen, meer politiezones, … Of cumul een groot probleem is, dat weet ik nog zo niet, want ook in Vlaanderen is dat een pest.

  8. Teveel onbekwame politici. Typerend: slechts zeer weinigen boekten professionele successen buiten de politiek, vooraleer ze daarin stapten. Velen kennen professioneel zelfs niets anders dan de politiek.

  9. Een establishment- en zuilvriendelijke pers die zelfs de meest stuitende gevallen van wanbestuur of inbreuken op fundamentele principes dikwijls nog verzwijgt of vergoelijkt.

En zeg nu zelf, met zo'n ‘goed’ bestuur, wat is er dan levensgevaarlijk bij deze terrorismedreiging? Om de verantwoordelijkheid voor de reële zwakten van bepaalde Belgische instellingen bij de Vlaamse Beweging te leggen, dat is helemaal hilarisch. Wie ontwierp deze instellingen? De drie klassieke zuilen toch zeker! Er is overigens geen enkele staatshervorming goedgekeurd die voldoet aan de democratische normen, noch aan de vraag naar reële Vlaamse autonomie. Het ging telkens over kruimels. Daarom controleert de federale overheden nog steeds zo'n 60% van alle openbare uitgaven en meer dan 80% van alle fiscale inkomsten! En aan elke kruimel hangen dan nog minstens twee federale beperkingen vast.

Cruciaal is inderdaad dat Brussel moet leren zelf verantwoordelijkheid op te nemen, ook financiële. Ik zie dus niet in waarom openbare dienstverlening die enkel de eigen, lokale bevolking ten goede komt, in Brussel ook significant mee gefinancierd moet worden door de tien miljoen niet-Brusselaars!

Rudi Dierick, ingenieur, zakelijk adviseur en hoofdredacteur De Bron

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!