Farizeeërs misbruiken nu ook Soedanezen

Farizeeërs misbruiken nu ook Soedanezen

Waar lagen onze politici en de opiniemakers van wakker in deze Kerstperiode? Van de bubbel op de vastgoedmarkt? Van de aanhoudende humanitaire crisis met de Rohingya? Van ons onderwijs dat de laatste jaren zwaar achteruit boerde? Of misschien van de VN die 1500 Soedanezen terug brachten naar hun land? 

Neen, ze lagen wakker van het feit dat België met drie Soedanezen hetzelfde deed in de laatste maanden en dat er onduidelijk was of er de komende maanden nog een paar dezelfde weg zouden volgen. Niet alleen Calvo vergat zowaar de Catalaanse politieke gevangenen en schoot uit zijn piekfijn georkestreerde krammen, maar ook de andere linkse partijen, én MR, CD&V en Open Vld deden mee aan het geroep. Was een ramp gebeurd? Vielen er doden? Moest de verantwoordelijke daarvoor misschien ontslag nemen?

Uiteraard was er nergens een ramp gebeurd. En al evenmin dreigde er schade voor het algemeen belang noch voor de schatkist. Heel deze heisa ging gewoon om één persoon, Theo Francken. Die is uitgegroeid tot één van de populairste politici, ook bij de Franstaligen (als N-VA’er dan nog wel), en die moest dus beschadigd worden. Vandaar de dolkstoten in de rug.

Maar wat steekt er eigenlijk in het dossier tegen hem dat zovelen nu hun keel schor schreeuwen?

Wel, in november werden 2 Soedanezen teruggestuurd en in december 1. U leest het goed, ochot ocharme 3 op twee maanden. Maar dan gebeurde er iets opvallend: een handvol getuigenissen van folteringen van die paar terug gestuurden liepen uit Soedan binnen. Als bij wonder gebeurde dat quasi op hetzelfde moment. 

België staat nochtans niet alleen. Naast de VN, repatrieerden ook Frankrijk, Italië, Zweden, Duitsland, Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk en Nederland. Francken: "Alle landen van Europa die geconfronteerd werden met een groot aantal Soedanezen in illegaal verblijf op hun grondgebied repatriëren naar Soedan.". En dat klopt.

Foto: Soedanese migranten in Brussel. Copyright: VRT

Maar spijtig genoeg, voor zijn critici dan, kwam geen enkele getuigenis over die vermeende forlteringen uit onafhankelijke bron. Ze kwamen alle van één NGO, het Tahrir Institute. Die getuigenissen bestaan verder ook nog enkel uit stemopnames. Er is bijvoorbeeld geen enkel medisch rapport. En ze zijn tot nog toe evenmin bevestigd. Maar ernstige bewijzen, of een onafhankelijke bevestiging, dat was manifest overbodig voor de zwaarst mogelijke politieke kritiek.

Foltering is voor mij een ernstige zaak. Er wordt nog veel te weinig opgetreden tegen folterende regimes (1). Ook individuele verantwoordelijken worden zelden vervolgd. Het Internationaal Strafhof van Den Haag toont nochtans dat het kan.

Maar tegelijk wordt ‘mensonterende behandeling’ nu gelijk geschakeld met ‘foltering’ (2). Volgens mensenrechtenorganisaties wordt er in tientallen landen gemarteld. Die tellen samen meer dan één miljard inwoners. Wat wordt dat dan met ‘mensonterende’ behandeling erbij? Kan dan de helft van de wereldbevolking geen erkenning als ‘vluchteling’ opeisen? Mij lijkt die actuele trend schadelijk. Dat verdrinken ook de werkelijke politieke vervolgden in de massa.

Freddy Roosemont, topman van de Dienst voor Vreemdelingenzaken – een dienst die notoir voorzichtig is in haar uitspraken - uitte openlijk zijn twijfel bij de geloofwaardigheid van die berichten over ‘folteringen’. De enige bron van al die getuigenissen is blijkbaar het Tahrir Institute for Middle East Policy (‘TIMEP’). Dat is een Amerikaanse lobbygroep met een tiental medewerkers, waaronder zes directeurs, twee andere managers en vijf gewone medewerkers. Het publiceert ijverig, behalve over haar eigen financiers.

Onder die directeurs ook Koert Debeuf, oud-stafchef van Verhofstadt (ALDE en Open Vld). Debeuf is een militant met een uitgesproken kleur: “Not the Jihadists, but we are the problem” (hier). Hij verdedigde ook ijverig de rebellen tegen Assad, en dan vooral het ‘Free Syrian Army’. Dat was volgens hem een respectabel alternatief. Ondertussen is echter duidelijk dat het FSA een rookgordijn voor Westers gebruik was waarachter veel hardliners schuilden, lui die tegenover niet-moslims, gematigde moslims en niet-soennieten geen haar beter zijn dan de IS. Eén van zijn strijdpunten is voorts dat Europa meer ‘vluchtelingen’ zou moeten opvangen: “Stop xenophobic anti-refugees populisme” (op Twitter). Een man ook voor wie verbale getuigenissen volstaan als bewijs. Echt een volstrekt onverdachte en hoogst onpartijdige bron.

Debeuf's melding is ook opvallend omdat Soedan niet behoort tot het klassieke activiteitenterrein van die lobbygroep. TIMEP is druk bezig met Egypte en Syrië, maar helemaal geen 'expert' over Soedan.

Feit is voorts dat alle hier aanbelande Soedanezen meermaals asiel werd aangeboden. Maar ze wezen dat allen af. Ze zijn hier dus illegaal. Wat kon Theo Francken dan anders dan ze uitwijzen? De oppositie én CD&V/Open Vld toeterden luid dat artikel 3 van het EVRM zou geschonden zijn. Dat verbiedt foltering en mensonterende behandeling. Francken zou ook gelogen hebben over één officiële waarschuwing die hij daarover in het najaar al zou gekregen hebben ten aanzien van het Soedanese regime.

Maar, als dat in Soedan zulk een ramp is - wat nog helemaal niet bewezen is - waarom zwijgen al die criticasters dan over die veel grotere operaties van de VN en andere Europese landen naar Soedan? Zouden ze in Soedan dan enkel diegenen die Franckens diensten terugsturen, folteren? 

Het getier in de Wetstraat is pathetisch. Hoe laag kan je nog vallen? Hoe hypocriet kan je zijn?

En vooral, hoe dom?! Denken ze daar in de Wetstraat en aan de Reyerslaan / Medialaan nu echt we niet doorhebben dat het hier over totaal onbewezen beschuldigingen op bijzaken gaat? Denken ze nu echt dat veel kiezers niet doorhebben hoezeer ze bedrogen worden? De populariteit van Francken (een N-VA’er nota bene) bij Franstaligen was nochtans een teken aan de wand.

Andrea Cuypers, ecologiste en humaniste met interesse in sociale thema's

Extra informatie:

  1.  Voor meer artikels over immigratie en vluchtelingen, zie ons Dossier Migranten en Vluchtelingen.
  2.  Amnesty International, jaarrapport 2016 (zie o.m. p. 18 en vele andere).
  3.  Over landen waar gemarteld wordt, op Wikipedia (hier).
  4.  (1) Een huizenhoog probleem bij de bestrijding van foltering is de combinatie van de inherente moeilijkheden om het voorkomen ervan te bewijzen (veel soorten marteling laten geen blijvende letsels na), met de nog veel grotere moeilijkheid van internationale acties tegen landen waar het regime foltert. Landen als China en Rusland maken ijverig gebruik van hun vetorecht in de Veiligheidsraad van de VN om quasi elke vervolging van folterende regimes tegen te houden. Ik deed hierrond een beetje literatuuronderzoek. Maar ik vond geen enkel voorbeeld van enige reële acties die Rusland en China mee goedkeurden – op één uitzondering na, Israël. Dat land wordt diplomatiek intensief aangepakt, maar dat geniet dan weer de steun van de VS.
  5.  (2) Weten in welke landen er gemarteld wordt is moeilijker dan gedacht, én omdat het op zich moeilijk is om dat te bewijzen, of om daar ernstige aanwijzingen voor te verzamelen (zoals rapporten van gespecialiseerde medici die verwondingen beschrijven, maar vooral omdat quasi alle mensenrechtenorganisaties bijna systematisch het onderscheid tussen ‘foltering’ (of marteling) en mensonterende behandelingen onmogelijk maken. Dikwijls gaan ze nog verder en breiden het ook uit naar ‘slechte behandelingen’ (‘torture and  other ill-treatment’). Dat we ook mensonterende behandelingen mee bestrijden is zonder enige twijfel nodig en verantwoord. Maar dat we alle mogelijke soorten ‘slechte behandeling’  op één hoop gooien, en geen onderscheid meer maken naar de ernst van de bete slechte handeling, dat roept toch vragen op. Het minste wat men kan doen lijkt mij, als niet-medicus, om onderscheid te maken tussen ‘medisch aantoonbare ernstige letsels ten gevolge van foltering’ en alle andere vormen van slechts behandeling.

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!