Een slecht begin kan half verloren zijn

Een slecht begin kan half verloren zijn

In half Europa een twintigtal imams kunnen optrommelen voor 'de mars van moslims tegen terrorisme'. Je kan het een goed begin noemen, maar in wezen toont dit aan hoe jihadisch de onderstroom in het mohammedanisme wel is. En hoe dit geen hoopgevend begin, maar waarschijnlijk een afsluitende afknapper is. Op zich is het natuurlijk goed dat het initiatief is genomen, zoals ook Jan Jambon beklemtoonde. Tegelijkertijd legt dit initiatief bloot hoe moeilijk het verwerpen van terrorisme in de moslimwereld ligt. Het bevestigt onrechtstreeks zelfs het verhaal van de ‘dansende moslims’ waar Jambon zo hard voor werd aangepakt door de moreel correcte politici, de politici die zich op hun superieure moraal beroepen om de realiteit niet te moeten zien. Jambon verduidelijkt nu dat die zin indertijd metaforisch bedoeld was, maar triomfeert wel stilletjes door het feit dat dit deelnemersveld aantoont hoe fundamenteel juist zijn stelling toen was, alleszins met betrekking tot een deel van de moslims.

Twintig imams meekrijgen in half Europa

Want laten we wel wezen: twintig imams die doorheen Europese steden trekken, en in België twintig andere imams weten op te trommelen (volgens De Standaard), het is weinig indrukwekkend. Er worden excuses ingeroepen: het is vakantietijd, vlak na de Ramadan, en de meeste imams zitten in hun thuislanden. Kan zijn, maar men gaat mij niet wijsmaken dat dit voor alle Maghrebijnen en mensen van Turkse afkomst het geval is. Noch dat alle moskeeën momenteel gesloten zijn. Hoe snel moslims via SMS kunnen mobiliseren bleek overigens meer dan tien jaar geleden tijdens de Deense Cartoonrel, toen enkele uren volstonden om in Brussel drieduizend heethoofden op de been te brengen. Er lijken er ondertussen weinigen echt afgekoeld te zijn, want in omgekeerde zin lukt die mobilisatie blijkbaar niet.

In totaal telde Het Laatste Nieuws zeventig aanwezigen. Knack.be had het over zestig imams, maar zegde verder in het artikel dat er volgens de politie een zestigtal kijklustigen waren. Wat waren het nu, imams of kijklustigen? Ik vermoed dat de redacteur van dienst graag van alle aanwezigen imams had gemaakt. Ook al vanuit een moreel correcte reflex. De Morgen en Het Nieuwsblad vonden het gebeuren niet eens de moeite waard om het te vermelden.

Humo had het initiatief een week voordien nochtans prominent aangekondigd (04/07 p. 5) en beweerd dat een honderdtal geestelijken met enkele autobussen op 9 juli zouden vertrekken in Parijs. Bij die geestelijken waren joodse rabbijnen en protestantse dominees meegerekend. De groep deed eerst Berlijn aan en arriveerde op 10 juli in Brussel. Toen waren ze dus met twintig, niet eens een halve autobus. Mogelijk was het deze trieste afgang die de moreel correcte redacties van een aantal kranten, die normaal op de eerste rij staan als er iets positief valt te vermelden over de goedbedoelende moslims, inspireerde om de zaak maar dood te zwijgen?

‘Verraders en overlopers’ plus joden

Humo had ook de co-organisator aan het woord gelaten, Hassen Chalghoumi, de voorzitter van de Conferentie van imams in Frankrijk. Hij had reeds voor het vertrek een antwoord klaar op de bedroevende deelname die hij toen natuurlijk al zag aankomen: ‘Vandaag ontbreekt het moslims aan moed om extremisten op hun plaats te zetten’. Toch zegde hij ‘de overgrote meerderheid’ te vertegenwoordigen tegen een ‘minderheid die zich op het geloof beroept om haar barbaarse daden te rechtvaardigen’. In één adem gaf hij evenwel toe dat men hem in eigen rangen een ‘verrader en overloper’ noemt, omdat hij de banden met joden en christenen wil aanhalen. En inderdaad: de echte organisator van deze mars tegen terrorisme was niet eens een moslim, maar de Frans-joodse schrijver Marek Halter.

Het zou niet goed zijn hier leedvermaak om te hebben, het zou veel beter zijn als deze imams wel gelukt waren in hun opzet en hun goede bedoelingen zijn onomstreden. Het probleem is dat zij zichzelf een rad voor de ogen draaien, en daardoor zichzelf ongeloofwaardig maken. Chalghoumi, een Fransman van Tunesische afkomst, zei in Humo nog dat de terroristen de islam en moslims hebben besmeurd. Hij weet dat aan de wahabitisch-salafistische propaganda die via internet en sociale media massaal rekruteert onder naïeve jongeren ‘die de ware aard van onze godsdienst niet kennen’. Maar als de reguliere imams over het algemeen dit zo negatief vinden, waarom kreeg hij er dan maar een goede twintig op de been?

De schuld van Etienne Vermeersch!

De waarheid is natuurlijk dat de Koran zelf (surah 5:51) zegt dat men joden en christenen niet als vrienden kan nemen. De vraag wordt dan of Chalghoumi zelf zijn geloof wel kent? In welke bochten ‘brave moslims’ zich moeten wringen om dit vers weg te redeneren, kan men overigens lezen op de website Vraagislam.nl. Leer de islam daadwerkelijk kennen. Het komt erop neer dat het er zo wel staat, maar dat men dat niet al te ernstig moet nemen. Dan zit je natuurlijk op een hellend vlak: enerzijds heb je een boek dat door God zelf zou gedicteerd zijn; anderzijds moet je de ondoordachte uitspraken van die God straal negeren. Dat krijg je natuurlijk aan je achterban niet verkocht. Dat is de werkelijke verklaring voor het feit dat deze geïsoleerde imams met de opperbeste bedoelingen, zo goed als niemand weten te mobiliseren. Professionele onruststokers willen dit, hand in hand met de moreel correcte naïevelingen in onze pers, verdoezelen.

Dyab Abu Jahjah beweert bijvoorbeeld dat we de jihadische onderstroom in de Koran, die voor elke moslim evident is, moeten verzwijgen. ‘Telkens als Etienne Vermeersch mag beweren dat salafisten voor de letterlijke, juiste lezing van de Koran staan, zien jongeren dat als een bevestiging dat IS de echte moslims zijn.’ (Zomerzielen DM 01/07 p. 12). Let even op het taalgebruik: ‘als Vermeersch mag beweren’. De freedom of speech lijkt voor Abu Jahjah met betrekking tot Vermeersch niet evident te zijn. Maar: het is moeilijk denkbaar dat de invloed van Vermeersch tot in Parijs of Berlijn zou reiken. Het is net belangrijk om in te zien hoe de deradicaliseringsinspanningen van deze goedbedoelende imams zich te pletter lopen op hun eigen heilig boek, en de bijhorende Hadith. Echte deradicalisering zal moeten verlopen via een demythologisering van de Mohammed-figuur, zoals ik overigens analyseer in mijn boek De kwestie M. Een gekaapte godsdienst. De zalvende praatjes over de ‘grote meerderheid’ die vredelievend zou zijn, leidt alleszins niet tot een publieke demonstratie van vredelievendheid. De rest is literatuur.

Het slachtoffercomplex cultiveren

Bestaat er een uitweg? Die bestaat, maar is moeilijk: de moslims moeten Koran en Hadith kritisch lezen. Niet om weg te redeneren wat er staat, maar om zich te realiseren hoe die vol dingen staan die echt niet kunnen. Zolang mensen als Hassen Chalghoumi die stap niet zetten, blijven zij rond de hete brij heen dansen. Geïsoleerd, tenzij zij, als Dyab Abu Jahjah, het slachtoffercomplex van de mohammedaanse cultuur cultiveren, en dus elke vorm van agressie legitimeren. Abu Jahjah mag zich dan een agnostische moslim noemen, wezenlijk leggen mensen als hij het fundament waarop het jihadisme zich enten kan. Voor wie wil zien hoe geraffineerd dat gedaan wordt, wil ik nog eens aanmoedigen om naar de nieuwe opvoering te gaan van Malcolm X in de KVS van diens medestander Fikry El Azzouzi.

Pikant detail: de KVS juicht omdat deze opvoering een ‘bron is van controverse en inspiratie’. Daartoe hebben ze alle recensies erover mooi opgelijst. Ik wees hen erop dat ik er ook één geschreven had, en bezorgde hen de hyperlink. Ze hebben zich de moeite niet genomen om die aan de lijst toe te voegen. Het is nog een lange weg vooraleer de moreel correcten toestaan dat ook de initiatieven van moslims, agnosten of niet, op een kritische manier kunnen besproken worden.

Eddy Daniels

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!