Dus toch wereldvreemde rechters

Dus toch wereldvreemde rechters

Er werd de voorbije maanden behoorlijk gebakkeleid over bepaalde rechters. Zijn die nu wereldvreemd of niet? Maar leverde dat pertinente argumenten op tegen de idee van wereldvreemde rechters? Ik ploos het na, en vond er geen enkel. Niets dus, totaal niets. Integendeel.

Theo Francken was de eerste die, in deze ronde van het debat, kritiek had op rechters die wetten helemaal anders interpreteren dan wat de wet zelf bepaalt, en dan wat de toenmalige meerderheid in het bevoegde (nationale) parlement wou.

Hij had het over de rechterlijke uitspraken over immigranten (en die dikwijls zich als vluchtelingen voordoen). Hij wou hen hier niet toelaten, maar enkele rechters (van de RVV, de Raad voor Vreemdelingenzaken) oordeelden dat hij dat wel moest doen. De saga van de Syrische familie is nog niet over. Benieuwd hoe de hogere rechters die nu aan bod komen (Cassatie en Europees) zullen reageren op het feit dat die man de voorbije jaren uitgebreid internationaal kon rondreizen en steeds terugkeerde.

Francken meent ook dat de huidige toevloed te grote risico's voor onze veiligheid oplevert. Iets wat best begrijpelijk is gezien het aantal aanslagen en het nu al gekende aantal daders die hier als 'vluchteling' toekwamen. Zijn kritiek werd bijgetreden door enkele van zijn partijgenoten. Dat leverde laaiende kritiek op vanuit zowel de oppositie, én van de CD&V.

Koen Geens, CD&V Minister van Justitie, hekelde de N-VA kritiek op rechters scherp.

Maar ook Hans Bonte (SP.A) mengde zich in het debat en noemde de rechters wereldvreemd, en wel inzake terroristen en radicalisering. De media deden natuurlijk ook hun duit in de zak. Zo titelde Knack dat Bonte 'tegenwind' uit zijn eigen partij kreegMaar dat bleef, afgaande op Knack zelf, wel beperkt tot één mandataris, Güler Turan, juriste en mandaten als schepen in Gent en volksvertegenwoordiger cumulerend. Ze was echter niet duidelijk, noch overtuigend. Ze had het letterlijk over 'verklaringen over de rechterlijke macht' die 'ten rechte of ten onrechte' waren. Ze gaat dus niet eens in op de grond van de zaak, maar erkent dus impliciet wel dat sommige kritieken terecht zijn.

Cartoon: copyright M. Dilawar Mahmood

 

En dat illustreert dit debat goed: er is veel wind tegen die kritiek op wereldvreemde rechters, maar daarin vinden we nauwelijks pertinent argumenten. Het enige wat overblijft is het gezagsargument, zoals bij Turan én de onvermijdelijke PS-loopjongen Luc Hennaert. Men zou rechters niet mogen bekritiseren, maar hun uitspraken blind moeten opvolgen.

Turan lijkt echter wel te begrijpen waar het kalf gebonden is. Ze meent dat politici wel degelijk de mogelijkheid hebben, en moeten kunnen benutten, om de rechterlijke macht uitspraken te laten doen conform die wet.

Als politici strenge voorwaarden opleggen over wie toegang tot het grondgebied moet krijgen als politieke of oorlogsvluchteling, dan is het dus niet aan de rechters om die poort veel verder open te zetten.

Want dat is wel degelijk wat rechters de voorbije jaren deden. Ze oordeelden bijvoorbeeld dat 'vluchtelingen' met kinderen niet in gesloten centra mochten opgesloten worden. Met als gevolg dat duizenden in illegaliteit verdwenen. Ze oordeelden ook dat al wie hier raakte, nooit mocht teruggestuurd worden naar landen waar ze 'mensonwaardig' behandeld worden en risico lopen op martelingen of foltering.

En hun norm leggen ze daarbij wel zeer hoog. Eerder oordeelden rechters al dat Griekenland niet goed genoeg was voor afgewezen 'vluchtelingen'. En recent is zelfs Duitsland al niet veilig genoeg meer.

Maar zo kan er dus niemand ooit meer uitgewezen worden.

Rechters interpreteren die voorwaarden véél soepeler en ruimer dan wat er in een parlement was goedgekeurd. En dat was natuurlijk, volgens de critici die de 'wereldvreemde rechters' op de korrel nemen, net de bedoeling: activistische rechters en hun politiek-correcte bondgenoten in media, academische kringen en politiek willen hun visie op ons feitelijk beleid kunnen opdringen, tegen de bestaande wetten, de internationale verdragen en de voorkeuren van de nu wettelijk bevoegde parlementen in.

Tot slot, vergeten we niet dat deze 'ronde' slechts een klein stukje van een groter Europees debat is. Soortgelijke kritiek op rechters hoorden we de voorbije jaren ook vanwege topjuristen en politici uit het Verenigd Koninkrijk en zowat alle Oost-Europese landen, en ook van Vlaamse juristen zoals Dirk Van Heule, Marc Bossuyt, Boudewijn Bouckaert en Matthias Storme, de nog steeds behoorlijk scherpe Jean-Marie Dedecker, en van politici uit vooral N-VA en MR.

Martha Huybrechts, leraar wetenschappen

Meer info? 

Zie dan ons 

Dossier 'Wereldvreemde rechters en wereldvreemde wetten',

over rechters die onschuldigen straffen, schuldigen op lichtzinnige gronden laten lopen, volstrekt onevenredige kosten veroorzaken voor slachtoffers en u en ik, de belastingbetalers, of die met hun uitspraken het democratische goedgekeurde beleid vakkundig blokkeren, bijvoorbeeld inzake asielbeleid en uitwijzing van illegale immigranten.

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!