Duits verzet tegen Merkels knieval groeit

Duits verzet tegen Merkels knieval groeit

Het Duitse verzet tegen Merkels idealistische ‘opendeurenpolitiek’ groeit snel. Zowel christendemocratische toppolitici, als socialistische én twee derde van de Duitsers zien het niet meer zitten. De integriteit van de knappe politica wordt nog steeds ruim gewaardeerd, maar dat geldt duidelijk niet meer voor haar beleidskeuzen inzake immigratie en vluchtelingen.

Structureel wordt de toevloed van immigranten en vluchtelingen naar West- en Noord-Europa verklaard door onze hoge welvaart, door de vlotte toegang tot uitkeringen - die voor 99% van die migranten ‘zeer genereus’ zijn, én door het politieke dogma dat meent dat ‘alle vreemde sukkelaars’ hier geholpen moeten worden. Conjunctureel explodeerden de aantallen door het Turkse beleid – dat begin 2015 de sluizen naar de EU doelbewust wagenwijd open zette – én door Merkels ‘Wir schaffen das’.

De aantallen zijn duidelijk: meer dan één miljoen migranten in 2015 naar Duitsland, de Benelux, Zweden, Nederland en Groot-Brittannië (samen goed voor kleine 200 miljoen inwoners).

De laatste maanden kalmeerde de toevloed enigszins. Maar dat was enkel te danken aan de Visigrad-landen die de poorten stevig dicht sloegen. Maar die aantallen gaan waarschijnlijk terug oplopen door de instabiliteit in Libië, de aanhoudende weigering van de EU om de grenzen beter te bewaken en de dreigende opzegging van het akkoord met Turkije. Dat laatste dringt nu aan op een snelle en definitieve visumvrije toegang tot de EU, maar het voldoet nu net veel minder aan de afgesproken voorwaarden dan voor de eerste en de tweede coup in Turkije. De eerste was die van een relatief klein aantal militairen en de tweede die van de AKP met de gekende uitzuivering en arrestaties van 10.000 politieke opposanten en andersdenkende ambtenaren, journalisten en niet-AKP-getrouwe militairen.

Maar zoals gezegd neemt de bijval voor Merkel’s aanpak van die verraderlijke en vijandige houding van Turkije snel af. De Duitse vicekanselier Sigmar Gabriel (SPD) vindt dat de Europese Unie zich onder geen beding mag laten “chanteren” door Turkije. Er zijn afspraken gemaakt, maar Turkije komt die steeds minder na: ''Het is aan Turkije of er wel of geen visumliberalisatie komt''.

Gabriel, ook de leider van de coalitiepartij SPD, meent dat Turkije op de verkeerde weg is. Hij waarschuwde ook tegen de vervolgingen: ''Een land dat zich voorneemt de doodstraf weer in te voeren, verwijdert zich zo drastisch van Europa, dat daarmee alle toetredingsonderhandelingen uiteindelijk overbodig worden.'' . Een duidelijke verwijzing naar Erdogans plan om de doodstraf terug in te voeren.

Mocht dat gebeuren, dan blokkeren de Europese rechters geheid het terugsturen van vluchtelingen naar Turkije. Er was nochtans afgesproken dat alle illegale vluchtelingen terug moesten. In ruil voor de Turkse medewerking daaraan – en als aan duidelijke extra voorwaarden voldaan zou zijn - kreeg Turkije jaarlijks enkele miljarden en visumvrije toegang tot de EU.

Gabriel reageerde op meerdere AKP-leiders zoals de Turkse minister van Buitenlandse Zaken Mevlüt Çavuşoğlu. Die dreigde dat Turkije het vluchtelingenakkoord zou opblazen als de EU de visumplicht voor burgers van Turkije niet binnen maximaal drie maanden opheft. Over Turkse inspanningen om haar deel van de deal na te komen sprak Çavuşoğlu blijkbaar niet.

Ondertussen bleek dat Turkije streng controleert wie er wel of niet als vluchteling naar de EU mag. Tot voor 2015 mocht sowieso bijna niemand naar de EU. Afghanen trokken toen via Noord-Afrika. Maar sinds 2015 mochten vele duizenden immigranten, waaronder disproportioneel veel jonge mannen, via Turkije naar de EU. Ook tientallen terroristen mochten mee. Veiligheidsdiensten vrezen dat er honderden via dat kanaal in de EU glipten. Anderzijds zijn er ook berichten dat hooggeschoolden tegengehouden werden.  De AKP heeft duidelijk haar idee wat er met de migratie naar de EU moet gebeuren.

Visumvrij inreizen vanuit Turkije kent dus grote veiligheidsrisico’s.

Veel Europese politici huiveren van de manier waarop de Turkse president sinds de mislukte staatsgreep van 15-16 juli weinig coupplegers arresteerde, maar zeer veel politieke tegenstanders. Nochtans was verdere versterking van de politionele, gerechtelijke en veiligheidswaarborgen afgesproken in de vluchtelingendeal. Wat Turkije nu doet is het tegenovergestelde.

De Beierse christendemocraat Horst Seehofer (voorzitter CSU) gaat nog een stap verder dan Gabriel in zijn afwijzing van Merkels migratiebeleid. Hij stelt, onder meer in Die Zeit en op Tageshau, dat haar beleid mee verantwoordelijk is voor het opduiken van terrorisme (door islamisten) in Duitsland. Hij vraagt stopzetting van de toetredingsonderhandelingen met Turkije.

Analoog is Markus Söder (Beierse minister van Financiën, CSU) niet overtuigd van Merkels recente actualisering van haar beleid. Daarin kondigde Merkel wel enkele maatregelen af, maar bood ze geen enkel structureel, afdoende antwoord op de veiligheidsproblemen, noch op de problematische tewerkstelbaarheid van veel immigranten. De CSU wil daarom onder meer beperking van de aantallen migranten en een veel grotere versterking van politie en veiligheidsdiensten. Dat is ook nodig ten bate van de echte vluchtelingen meent het. Voor de CSU zijn de meeste huidige immigranten geen vluchtelingen.

En ondertussen is volgens een peiling van Yougov maar liefst 66% van de Duitsers tegen Merkels vluchtelingenbeleid. Slechts 27% steunt het. De persoon en de integriteit van Merkel wordt nog wel ruim gewaardeerd, maar dat geldt dus niet meer voor haar beleid inzake immigratie en vluchtelingen.

Andrea Cuypers

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een  bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!