De verbindende kracht van de matrak

De verbindende kracht van de matrak

Wouter Beke, Koen Geens en Marianne Thyssen werken zich uit de naad. De CD&V probeert ijverig om haar blazoen op te poetsen. Zij krijgt daar ook welwillende media-aandacht voor. Ze bleef tot nu toe nog immers zwaar achter bij de N-VA. Dat moest veranderen. Maar ik betwijfel of de verklaringen over wat er in Catalonië gebeurt de CD&V ook maar één millimeter vooruit helpen.

Beke en Geens tonen zich langs hun beste, zalvende en verbindende kant. Ze zijn voor redelijkheid en het "moedige midden", en tegen het populisme en tegen N-VA en Groen die “identitair polariseren”.

Geens wil ook ‘verbinden’ met de hier wonende moslims. Hij dringt daartoe bij Homans aan op erkenning van de volgens hem goed bevonden moskeeën. Een twintigtal wil graag erkend worden. Geens dringt aan: die ‘moeten’ nu ook officieel erkend worden door Homans. Die is daartoe bevoegd als Vlaams minister. Maar Geens weigert, in volle verbinding natuurlijk, om de gedetailleerde rapporten over het veiligheidsonderzoek van die moskeeën aan Homans te bezorgen. Zij moet dus blind voortgaan op het ‘JA’ van Geens en zijn diensten. Dit oranje trio komt bijna wekelijks in het nieuws met allerhande 'verbindende' gebaren naar 'de moslims'.

Maar Thyssen verknalde het feestje met een own goal. Ze reageerde op het geweld van de Spaanse politie tegen vreedzame Catalanen met een open deur in te trappen, dat er "heel veel is gebeurd aan beide kanten" om dan te scoren “Overheid mag - proportioneel - geweld gebruiken”.

De VRT noemt dat dan “een genuanceerde kijk op de gebeurtenissen in de Spaanse regio Catalonië.

U leest het goed. In werkelijkheid was er wel sprake van grootschalig geweld, maar dara was niets ‘evenredig' aan. Er was immers geen gekend geweld vanwege de Catalanen tegen Spaanse politie of Spaanse militairen. Het geweld ging hierbij exclusief uit van één kant, die van Madrid.

De uitspraak van Thyssen is dus een feitelijk fout, en hoogstwaarschijnlijk ook een leugen (gezien ze moest weten hoe de vork in de steel zat) en een verkeerde inschatting van gekende gebeurtenissen ginds. Ze toont zich impliciet akkoord met staatsgeweld dat buiten elke redelijke proportie is. Haar oproep tot ‘overleg’ is dan ook een doekje voor het bloeden: als Europees commissielid moest ze donders goed weten dat Rajoy al jaren elk overleg afwees. Haar enige indirecte kritiek was de vraag, bij Madrids poging om ‘de orde’ te handhaven, “of dat hier goed is aangepakt”.

Ze verdedigt verder echter de stelling dat dit een interne Spaanse zaak is, omdat zogenaamd de ‘rule of law’ geschonden is. Dat Spanje zelf uit de bocht ging in het verkrachten van de eigen grondwet, dat laat ze terzijde. Of is ze daar te snugger voor? Of te onkritisch de partijlijn volgend? Thyssen: “Je kan democratische rechten hebben en uitoefenen, maar respect voor de grondwet en de wetten is ook een deel van het democratische systeem. Dat is hier duidelijk miskend en de Catalaanse regering is ook op een brutale manier doorgegaan.”.

Ze negeert verder ook dat de Spaanse overheid, door haar massale gebruik van geweld én de andere acties, meerdere expliciete Europese regels overtrad: het schond de vrijheid van meningsuiting door de sluiting van informatieve websites, het verrichtte willekeurige arrestaties, het legde monsterboetes op tegen vreedzame acties zoals deelname aan toezichtscomités, …

Voor wie nog even dacht dat de CD&V een democratische partij wou zijn, vergeet het maar. Die partij heeft geen enkel probleem met machtsmisbruik door al wie de macht heeft, of die nu Rajoy of ACW heet.

En voor wie er nog aan twijfelde, in Brussel zou de onbekwame en corrupte Pascale Peraïta recent nog terugkeren als directrice van Samusocial. Dat kan in praktijk echter enkel met de zegen van de gewestelijke voogdij-overheid. Samusocial zou nu immers een gewestelijke instelling moeten worden. En wie blijft daarin trouw zetelen aan de zijde van de PS? Juist, de CD&V. Onbekwaam om zelfs maar het voedsel dat ze gratis krijgen correct te laten uitdelen. Pas de allerlaatste dag ging het spelletje niet door, maar het duurde wel zeer lang voor die poging afgeblokt raakte. En de CD&V, die hoorden we daar niet over, net zomin als de andere coalitiepartners van de PS, de Open VLD en de SP.A.

Eenzelfde uitmuntende zin voor verantwoordelijkheid zien we bij Justitie, onder leiding van Koen Geens. De zaak van Aytekin, de Turkse doodrijder zonder rijbewijs maar met tientallen pv’s voor rijden zonder rijbewijs en andere aanverwante veroordelingen is tekenend. Bij zijn proces ging Justitie er alles aan doen om elke verdere ontkomen aan de loop van het gerecht af te blokken.

En wat bleek, de veroordeelde kon met een medisch excuus vrij komen uit de gevangenis en hij was niet direct te vinden toen het gerecht na een medische tegen-expertise hem terug naar de gevangenis wou. En dat voor een veroordeelde met ook een vluchtpoging én een frauduleus bankroet op zijn kerfstok. Tegen de financier van zowel de doodrijder als van zijn latere vluchtpogingen – de vader die een transportbedrijf opstarte en financierde – werd eveneens geen enkele sanctie, noch bewarende maatregel getroffen. Er was dus – voor zover Geens kon uitleggen – letterlijk niets gebeurd om die dikke gaten in de procedures en in de toepassing ervan te dichten. Veel zalvende verklaringen, dat wel. Maar de nodige daden ...

Mijn linderen zullen op de weg nog steeds de vogel voor de kat blijven, met zo'n misdadige lafheid ten aanzien van zware, recidiverende verkeershooligans. 

Andrea Cuypers, ecologiste en humaniste met interesse in sociale thema's

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Bedenk dan dat goede berichtgeving véél werk vereist. U kan ons daarbij steunen, redactioneel, financieel of organisatorisch!