De integratie is voor velen al geslaagd

De integratie is voor velen al geslaagd

De actuele mantra van de politiek correcten is dat hoe moslims zich ook inspannen om te integreren, zij toch nooit aanvaard worden. Met als absurd neveneffect dat zelfs goed geïntegreerde moslims dit gaan geloven, en zich er naar gaan gedragen. Makkelijk waarneembare feiten spreken die onzin evenwel tegen. Door dit liedje kritiekloos te zingen, doen de politiek correcten echter aan sfeerschepping en moedigen zij de negativisten in hun rangen aan, die zich inspannen om de integratie actief tegen te werken.

De meeste moslims die hier al geruime tijd zijn, hebben zich goed aangepast en ingepast, zonder dat van hen gevraagd werd een knieval te doen en hun eigenheid prijs te geven. Toch hoor je momenteel vaak het verhaal dat wat zij ook doen, zij op racisme botsen. Dat is natuurlijk onzin, het gaat veelal om het uitvergroten van geïsoleerde incidenten. Een centrum met racistische oprispingen als Unia verdedigt op die manier zijn recht om te functioneren als een staat in de staat, en probeert zo te doen vergeten dat het op een discriminerende manier over discriminatie spreekt, zoals we zullen zien in een stuk Unia heeft lak aan het algemeen belang. Daarin wordt aangetoond dat net de manier waarop dit het racisme bestrijdt, voor een goed stuk het racisme voedt. De eenvoudige feiten weerleggen Unia’s stelling immers.

Als ik gewoon naar ons parlement kijk dan zie ik daar in één oogopslag drie islamitische dames die er het mooie weer maken: Zuhal Demir (juriste, N-VA); Meryam Kittir (vakbondsdelegee, SP.A); en Meyrem Almaçi (cultuurwetenschapper, Groen). Waar verschuilt die discriminatie zich toch? Nadia Sminate (romanist, N-VA) is burgemeester van Londerzeel, Mohammed Riduoani (handelswetenschapper, SP.A) is schepen en de gedoodverfde opvolger van Louis Tobback in Leuven, Selahatin Koçak (ingenieur en ex-schepen van Beringen) hopte moeiteloos van SP.A naar Open VLD. Op tv zie ik Faroek Özgunes aan het werk, Ihsane Lekhli en Danira Boukhriis. Zij worden sterk gewaardeerd, zelfs toegejuicht. Ook in de cultuur worden migrantenjongeren gepromoot. Adil El-Arbi en Bilall Fallah worden ruim gesteund met Belgische fondsen om zich als talentvolle cineasten te ontplooien. En een Fikry El Azzouzi kreeg in 2015 zelfs de Arkprijs van het Vrije Woord en mocht met Vlaamse subsidies zijn bewondering voor IS etaleren in de Brusselse KVS. Dan zwijg ik nog over zovele allochtonen van islamitische afkomst die succesvol zijn in vrije beroepen (dokter, advocaat) of als restauranthouder. Wat wil men nog meer?

Je leert racisme niet aan, je leert het af

Het kiespotentieel van het Vlaams Belang schommelt ondertussen maar rond de tien à twaalf procent en zelfs dat zijn lang niet allemaal racisten. Dat betekent dat maximaal één op tien Vlamingen racist is, of zich zo voelt. Dat is een vrij normaal cijfer dat je in elke samenleving waar ook ter wereld zult tegenkomen en dat helaas onuitroeibaar is omdat racisme genetisch verankerd zit – het is een overlevingsreflex uit de oertijd. Je leert racisme niet aan, je leert het af. Natuurlijk leidt dit incidenteel tot racistische uitlatingen, maar die worden door de media (gretig aangemoedigd door Unia) meteen buitenissig uitvergroot en door honderd keer zoveel mensen met verontwaardiging afgekeurd. Daarnaast zijn er natuurlijk vele islamofoben, maar dat is wat anders. Dat zijn mensen die (terecht) bang zijn. We zijn nu eenmaal in oorlog, maar dat mogen we niet zeggen, zelfs niet denken.

Ook in het buitenland valt het met de doorbraak van de zogeheten ‘populisten’ best mee. De Alternative für Deutschland van Frauke Petry heeft recent een neonazi uit haar rangen verwijderd, en staat helemaal niet voor de grote doorbraak, ze schommelt rond hetzelfde relatief lage niveau als het Belang bij ons. Dat geldt ook voor Geert Wilders. Hij lijkt enorm sterk omdat zijn tegenstrevers zo zwak en verdeeld zijn (met liefst drie socialistische partijen die, op nuances na, allemaal hetzelfde vertellen). Hij maakt aanspraak op ongeveer één zesde van de kamerzetels (16-17 procent). Wat nog stukken minder is dan het Vlaams Blok op zijn hoogtepunt (2004, 24 procent). En toen reageerden veel kiezers niet uit een racistische reflex, maar tegen de ondemocratische wijze waarmee men (via de rechtspraak) het Blok monddood wilde maken. Ze reageerden dus eerder democratisch dan racistisch. Dat cadeau heeft het Nederlandse gerecht Wilders trouwens niet gegund, ondanks een aantoonbaar racistische uitspraak (over Marokkanen).

Overigens wijzen de recente peilingen erop dat Wilders in zijn opmars gestuit is en dat Mark Rutte – misschien als eerste Europese mainstream-politicus – met zijn ‘pleur op’-politiek de juiste toon heeft gevonden: een balans tussen zelfverdediging en openheid. Daardoor lijkt hij aan een remonte bezig en zijn retoriek werd de afgelopen dagen blijkbaar overgenomen door de zo brave CDA, kampioen van Wir schaffen das.

De eigen vader aan de deur

Het is op die overal aanwezige openheid dat de moslims kunnen inspelen, in plaats van professionele agitatoren te volgen als Abu Jahjah die in alles altijd achterstelling zullen zien. Maar die zijn eigen aanhangers (en een kaalgeplukte PVDA) in de steek liet om in Libanon (waar zijn leven zogezegd bedreigd werd) zijn kansen te beproeven. Teruggekeerd kreeg hij een ruime toegang tot de media, niet uitsluitend De Standaard. De enige ‘populistische’ doorbraak die er misschien zit aan te komen is in Frankrijk door Marine Le Pen, maar die heeft haar eigen vader de deur van ‘zijn’ partij gewezen omdat hij … racistisch is. En zelfs dan verwacht men opnieuw een monsterverbond tegen haar in de tweede ronde, als toen links met knarsende tanden Chirac aan een tweede ambtstermijn hielp.

Nogmaals: wat wil men dan eigenlijk nog meer?

Eddy Daniels

Lees ook: De doorbraak van ‘populisme’ is beperkt

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!