De ‘geniale’ strategie van Bart De Wever

De ‘geniale’ strategie van Bart De Wever

Wat De Wever een strategie op lange termijn noemt is eerder een spelletje wie het ‘t langst uithoudt. Zou het niet verstandiger zijn om niet naar een boeman te zoeken en een win-win relatie te creëren?

In HLN werd “een opvallende Open Brief” van De Wever aan zijn partijgenoten afgedrukt. Opvallend is in deze zaak wel een vreemd woord. Als je je eigen kaarten open en bloot op tafel legt, dan is dat geen “opvallende” zaak. Maar kom. Ik hoef nu zelf ook niet langer te zwijgen.

De strategie van De Wever is duidelijk: we roken de Walen uit tot ze van pure ellende zelf om een staatshervorming vragen. Zodoende is het voor een keer eens niet Vlaanderen dat de prijs moet betalen. 

Hoe we dat doen? Door een federaal beleid te voeren dat de Walen niet willen, want niet links genoeg.

De Walen met de rug tegen de muur

De Wever wil de Walen dus met de rug tegen de muur plakken – bijna gebruikte ik het woord chantage – en hen op de knieën dwingen om aan Vlaanderen te geven wat het vraagt: meer autonomie.

Als ik Waals minister zou zijn, zou ik antwoorden: “de pot op”! Wie immers een beetje zelftrots bezit, laat zich niet chanteren. Maar meer dan die trots – met politici weet je immers nooit – rijst de vraag waarom de Walen aan de Vlaamse eis zouden toegeven.

Ten eerste komt die eis maar van één partij. Ze wordt niet door de brede consensus in Vlaanderen gedragen. Als het erop aankomt, staat die partij dus alleen.

Ten tweede: het federale beleid is niet zo rechts als De Wever voorstelt. Daar zorgen de vakbonden wel voor en daar zorgt een tegenwoordig erg linkse CD&V voor. Wallonië gaat aan de fameuze rechtse beleid van De Wever echt niet ten onder.

Bovendien zitten de Walen in een zetel: ze kunnen terugvallen op een grendelgrondwet en een systeem van dubbele meerderheden. Bovendien zijn er nog de transfers. De Walen moet het water echt wel aan de lippen staan, alvorens ze bereid zouden zijn door het stof te kruipen om Vlaanderen genoegdoening te verschaffen. Ze moeten wel heel veel opgeven.

De Vlamingen zelf uitroken

Daar komt bij dat de situatie binnen de N-VA ook niet getuigt van grote eensgezindheid: men weet in Wallonië drommels goed dat in N-VA veel ongeduld bestaat. Waarom zouden de Walen niet hun eigen strategie uitproberen en op hun beurt de Vlamingen uitroken: als ze lang genoeg wachten barst de bom binnen N-VA vanzelf wel. Er is nu al een bommetje ontploft. Zodoende zitten die twee daar elkaar uit te roken. Het is dan wachten wie het eerst door de knieën gaat.

Ik vind dat geen strategie. Het is een spelletje.

Meer ten gronde kan ik me met een dergelijke strategie niet verzoenen. Ze blijft doordesemend van Vlaams vragen: de Walen moeten iets afstaan, wat moreel niet van hen is, namelijk de macht over België. De Belgische staat is gemaakt door en voor Franstaligen, met voorbijgaan aan het bestaan van Vlamingen. Die moesten verfranst worden. Kan iemand mij een signaal geven dat deze grondhouding inmiddels veranderd is?

Als er geen positief verhaal komt, waar de Walen veel voordeel in zien, dan zal geen enkele Waalse minister zich door N-VA laten uitroken.

Dergelijke positieve verhalen zijn nochtans denkbaar.

Niet langer een boeman zoeken

Bourgeois zou naar zijn Waalse collega kunnen gaan met een stel maatregelen die de werkgelegenheid moeten veilig stellen. Hij zou kunnen proberen om samen met Magnette de federale regering onder druk te zetten om snel die maatregelen te nemen. Magnette zou hier voordeel in kunnen vinden, zeker nu hij van links aangevallen wordt. Betere werkgelegenheidscijfers zouden de PS dus goed van pas komen. Daarmee rijst de vraag of het zinvol is de PS als de grote boeman af te schilderen.

Ik zou De Wever adviseren een strategie in een dergelijke richting uit te werken.

Maar ik ben geen politiek genie…

Jaak Peeters

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een  bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!