Beunhazen, domoren en kakkebroeken

Beunhazen, domoren en kakkebroeken

N.v.d.r.: een column die u niet snel zal lezen in de establishment-vriendelijke pers, want dit is niet politiek-correct, niet pro België, noch tegen rechts. U bent gewaarschuwd.

De veiligheidsmaatregelen leken me wel OK. Maar wat onze politici daarrond deden …? Dat mijn kinderen wat meer politie op straat zien, OK. En dat er risico's bestaan, OK. Maar er is één ding dat me wel kwaad maakt: dat is dat er nauwelijks politici zijn die de hoofdoorzaak van de huidige veiligheidsproblemen in ons land wil (h)erkennen, laat staan er verantwoordelijkheid voor nemen.

Van vrienden hoorde ik dat ze hun kinderen even moesten thuis houden. En anderen meldden merkelijk meer blauw en camouflagekleuren op straat, plus wat gesloten winkels en complicaties op weg van en naar, en op het werk. De maatregelen van Jambon en Co. leken terecht, en toch blijft het knagen. Zijn dit de gepaste maatregelen? Zijn ze afdoende en voldoende? Of is er sprake van overmatige en domme reacties vanwege sommigen?

Carl Devos zag dat ook: 'Zijn politici angstiger dan de bevolking?'. Daarop gaf hij een goed overzicht van het hilarische geknoei van enkele ministers: “Reynders ging in zijn internationale geruststellingscampagne helemaal de mist in toen hij tien rondlopende terroristen telde, De Block waarschuwde voor infiltratie van terroristen in ziekenhuizen, Milquet wilde safe-houses bouwen in scholen”.

En eigenlijk had die laatste niet over 'safe-houses' gesproken, maar wel 'safe-rooms'. Waarbij iedereen natuurlijk direct dacht 'dark rooms'. Toch wel lelijk en gemeen he, zo blijven lachen met een minister wiens zoon als minderjarige al betrokken was bij een gang-bang met 4 mannelijke klasgenoten en één vrouwelijke! Het feit dat die betrokkenheid nooit officieel ontkend is, wat zegt dat eigenlijk? En dat de media dan zedig een wat verhullend woord gebruiken? Kleine wederdienst vanwege bevriende media voor politici die de klassieke media zo'n enorme subsidies blijven toespelen zonder kwaliteit in ruil? Dat terzijde, ik kon het even niet laten.

De aanslagen in Parijs waren natuurlijk gesneden brood voor sommigen. Zo vroeg Hans Bonte, burgemeester van het Vilvoorde dat graag 'centrumstad' wil zijn, nota bene met aandrang dat ook bij hem het dreigingsniveau naar vier verhoogd kon worden. De lokale middenstand lag blijkbaar nog niet genoeg op apegapen door de crisis en de jarenlang aanslepende onzekerheid over Uplace.

Was het, met Reynders, De Block en Milquet, enkel een mini-vloed aan politici die zich wat in de kijker wilden werken en enkel opvielen door knulligheid en domheid? Wat dan te denken van Van der Maelens onwaarschijnlijk succesvolle snoeksprong richting 'gore vulgariteit en abjecte disproportionaliteit'?

Die meende te weten hoe hij op zijn eentje de diepe wortels van het terrorisme kon verdelgen: we moesten enkel 'diene smerigen Dewever' beletten dat Saoediërs enkele miljarden in Antwerpen konden investeren, hoewel dat misschien 900 jobs kan opleveren. Want wie zaken doet met die medefinanciers van de IS, is zelf uiteraard een soort 'passieve mede-moordenaar'. Van der Maelen: “Voor 900 jobs laat u 130 mensen afknallen in Parijs" (hier)?

Bij zoveel ostentatieve idiotie schaam ik me ervoor landgenoot te zijn van zo'n onbenul. De SP.A stond overigens, eerlijk is eerlijk, niet alleen met haar virulente directe aanval op Dewever. Ook Calvo en Almaci (Groen) stonden te dringen op de eerste rij met hun eis voor een boycot tegen de Saoediërs.

Maar beseffen die dorpskneuters met de carrure van een wat mager uitgevallen hazelnootje niet dat het directe gewicht van België in de wereld ongeveer even groot is als een paar druppels in een hele rivier?

Ik plas in de rivier; zou die daardoor ook al 2° gaan opwarmen?

Ik ken wel een paar voorbeelden van succesvolle boycots in de internationale politiek. In Zuid-Afrika en Iran weten ze daarover meer. Maar géén enkele wordt enkel rond de lokale kerktoren gedragen. Daarvan kunnen ze, daar aan de eerstvolgende grote rivier in 't noorden, nooit bijkomen van het lachen. Die sturen nu al wat blauw bloed van het zuiverste soort naar Riyaad om alsnog die investering af te luizen. Waarop wachten we dan nog? Help die kezen nu toch! Help!

Domoren dus.

Maar waar ik bij al die antiterreurmaatregelen dan wel echt kwaad van word, is de botte weigering om de hoofdoorzaak van de huidige veiligheidsproblemen in ons land te (h)erkennen of om er verantwoordelijkheid voor te nemen. De hoofdoorzaak is natuurlijk de hier al goed beschreven giftige mix van islamisme dat ruim vrije teugel kreeg, met een officieel beleid – vooral gedragen door de linkse en centrum-linkse partijen – waardoor de democratische waarden in onze straten in de uitverkoop worden gedaan, en waarbij met het riedeltje van 'discriminatie, racisme en achterstelling' nog treinladingen extra excuses worden aandragen waarmee de haatpredikers en pseudo-democratische islamitische opiniemakers jonge moslims nog gemakkelijker konden én kunnen opjutten. Wat die politici doen, dat is je reinste beunhazerij.

Als zoveel duizenden brave moslims, vrienden en familieleden van de nu al 500 naar Syrië vertrokken terroristen 'het niet hadden zien aankomen', zijn ze dan niet allemaal een indirect, maar groot gevaar voor ons?

Vormen de hier wonende moslims, of beter gezegd, delen van de 'lokale oemma', geen vruchtbare voedingsbodem voor terroristen? En zijn hun leiders niet relatief onbekwaam tot correct functioneren in een democratie gezien ze zo dikwijls niets zagen aankomen?

De meeste van onze politici negeren die stuitende contradicties echter. Uit domheid? Zij – vooral de linkse en centrum-linkse - willen dermate iedereen obsessioneel te vriend houden dat ze de onmiskenbare medeschuldigen, zijnde teveel religieuze en politieke leiders van de Vlaamse (Europese) moslims, nooit voor hun verantwoordelijkheid durven stellen. De kakkebroekerij.

In Japan hebben ze geen probleem met dat terrorisme. Ze lieten daar zo weinig moslims toe – wat natuurlijk dikke pech is voor de miljoenen vreedzame moslims, hoewel de wereld groot genoeg is – dat er ook geen moslimterroristen zijn.

Want onder Vlaamse moslims wonen er niet slechts 'enkele' terroristen, maar wel enkele honderden, plus onvermijdelijk duizenden gelijkgezinden die niet vertrokken, nog niet, of misschien even niet meer durven, of die hier liever wat willen uitsteken, of ... De organisaties van de moskeeën en de democratische moslims struikelden over elkaar met politieke veroordelingen van dat terrorisme, maar, zoals hier al beschreven, waarop wachten ze eigenlijk om al die terroristen openlijk uit hun gemeenschap, de oemma, te zetten? Wanneer schrijven hun Korangeleerden een fatwa waarin ze die terroristen als apostaat veroordelen? Als dat terrorisme toch zo radicaal ingaat tegen de vredevolle boodschap van de Koran, waarop wachten ze dan nog?

Onze politici durven de waarheid niet op tafel te leggen. En daarover ben ik kwaad. Zeer kwaad. Niet omdat ze fouten begingen, maar wel omdat ze hardleers dezelfde fouten blijven maken. Dat verergert de zaak alleen maar. En dat ze dan uit pure domheid en angst gaan overreageren én tegelijk enkele grote oorzaken van geweld ongemoeid laten, dat kost waarschijnlijk alleen maar sloten geld. Maar duurzame oplossingen?

Martha Huybrechts, leerkracht wetenschappen

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!