Barcelona: waar beleid zwaar flaterde

Barcelona: waar beleid zwaar flaterde

Na tientallen islamistische aanslagen in Europa, met honderden doden als gevolg, moeten onze overheden blijkbaar nog enkele elementaire maatregelen beginnen nemen. Want de poorten staan nog steeds wijd open voor islamisten die hier dodelijk geweld komen prediken.

Achteraf kritiek geven is natuurlijk gemakkelijker dan tijdig alarm slaan, voor de brand uitbreekt, én dan geen vals alarm slaan. Maar in het dossier van de aanslagen in Barcelona en Cambrils springen de flaters van onze overheden toch wel scherp in het oog.

De Spaanse rechter die de uitwijzing van die Marokkaanse imam Abdelbaki Es Satty annuleerde is zonder twijfel kandidaat voor de Grote Prijs Gust Flater. In maart 2015 oordeelde hij dat Es Satty niet gevaarlijk was ‘omdat hij zijn "inspanningen om in de Spaanse samenleving te integreren" had aangetoond’. Dat stinkt uren in de wind naar een zuiver formalistische benadering. Maar dat volstaat manifest niet tegen islamistische extremisten. In de anderhalf jaar na die annulatie overtuigde Es Satty wel ‘succesvol’ een tiental jongelui tot moord.

Maar ook Koen Geens, onze eigen minister van Justitie, is kandidaat voor die Grote Prijs Gust Flater. Jaren nadat er Belgische imams vertrokken naar Syrië om er terroristische organisaties te vervoegen (o.m. uit Brussel en Antwerpen) en nadat een andere (in Verviers) intensief jongeren radicaliseerde moet Geens nog beginnen met enkele elementaire maatregelen: zoals vragen aan de moskeebesturen of ze de namen van hun imams willen doorgeven. We staan dus nog quasi nergens met de systematische controles op deze groep waarin er minstens enkelen gevaarlijke ideeën verkondigen en jongelui aanzetten tot geweld en moord.

Foto: Minister van Justitie Koen Geens op bezoek bij Mohamed Toujgani, imam in Molenbeek en lid van de Theologische Raad van de EMB. Naar verluidt uitgesproken conservatief.

Ook de nodige uitwisseling van informatie met zijn Spaanse collega’s schoot nog tekort – afgaande op de welles-nietesspelletjes tussen Hans Bonte, onze ondertussen wereldbekende burgemeester, en de Spaanse minister. Bonte stelt dat zijn politie wel contact had met de bevoegde Spaanse diensten. Spanje ontkent dat. Wat er dan werkelijk in die contacten over Es Satty gezegd werd, een duidelijke waarschuwing of enkel een administratieve vraag, dan moet nog uitgeklaard worden.

Velen ontging het dat deze maatregel van Geens vooral bedoeld was voor de niet-erkende moskeeën. Justitie weet wel welke er wel erkend zijn, maar blijkbaar nog niet wie er als ‘officieuze’ imams actief zijn. Erkende imam worden betaald door Justitie, dus daar stellen zich minder problemen.

Maar waarom laat Geens nog toe dat niet-erkende moskeeën hier mogen functioneren? Het is al lang bekend dat één van de redenen waarom deze doelbewust geen erkenning vragen, is dat ze zich er dan toe moeten engageren om het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) te respecteren. En dat weigeren redelijk wat van die niet-erkende moskeeën.

Wiedes eigenlijk, want het EVRM is, onder meer volgens veroordelingen van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, onverzoenbaar met de sharia. Onze wetgever en de minister van Justitie laten echter indirect toe dat gekende, maar niet-erkende verenigingen extremisme willen kunnen en mogen verdedigen en verspreiden.

En zelfs al prediken ze niet openlijk het geweld, de klassieke lezing van de Koran bevat voor niet weinig imams en gewone moslims een aantal directe, expliciete instructies tot geweld en sectarisme. Niet-moslims zijn dan alleen maar varkens die vermoord mogen worden. Klinkt het u overdreven, bedenk dan dat vlak na deze laatste aanslagen Halil Çelik, imam van de de Selimiye Moskee in Dieren, Nederland, verklaarde te willen doden voor zijn geloof. De reactie van het moskeebestuur is tekenend: het betreurt de uitlating, die ‘niet past’ bij een imam.

En in Amsterdam werkte een zekere Bilal L. op de dienst Radicalisering en Polarisering waar hij zijn functie misbruikte om jongeren de ronselen voor het terrorisme.

Onze overheden blijken dus nog steeds niet in staat om extremisten tijdig op te sporen en om het dodelijke gevaar dat ze veroorzaken te neutraliseren. Er is geen tijdige uitwijzing, noch tijdelijk opsluiting in afwachting van hun uitzetting. Neen, de minister moet recalcitrante moskeeën vragen of ze zo lief willen zijn om te laten weten wie er bij hen komt prediken en of zijn Spaanse collega en zijn Vlaamse burgemeester wat beter zouden communiceren. Gelukkig heeft Geens alles wel goed onder controle.

Het gevaar van het islamisme bleek dodelijk. Buiten Europa veroorzaakt het nog véél meer ellende dan hier. Waar blijven dan de nodige en afdoende maatregelen tegen al wie dat direct of indirect meewerkt aan dat geweld, aan de religieuze rechtvaardiging ervan of aan het aanzetten ertoe?

Martha Huybrechts, leerkracht wetenschappen

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!