Armoedebestrijding om anderen te bestrijden

Armoedebestrijding om anderen te bestrijden

Dubieuze cijfers over kansarmoede worden gebruikt niet om problemen op te lossen, maar om de regering aan te vallen. Slachtoffers om politieke spelletjes te spelen en de werkelijkheid te verdoezelen.

De kranten stonden weeral bol over de voortschrijdende armoedecijfers in het secundair onderwijs ingevolge het slecht beleid van ministers Crevits en Homans.

De doelstelling van de oppositie is blijkbaar niet om de armoede te bestrijden maar wel om de regering een slechte aanpak te verwijten. Wat stel ik echter vast bij het lezen van het rapport over kansarmoede van De Morgen en de bijhorende commentaren, alsmede de interpellaties van de betrokken ministers in het Vlaams parlement?

De Morgen bazuint dat 39% van de leerlingen in het Vlaams secundair onderwijs tot de categorie “kansarmen” behoren. Het gaat om een verslechtering de laatste vijf jaar van 9.929 op een totale bezetting van 434.603 leerlingen. Een verslechtering dus van 2,30% op vijf jaar tijd. Zou de migratiestroom er niet voor iets kunnen tussen zitten ? Zou die op vijf jaar tijd niet met meer dan 2,30% toegenomen zijn? Wanneer hiermee rekening gehouden wordt kan blijken dat er geen verslechtering, maar wel een verbetering is, dank zij de inspanningen van de Vlaamse regering.

Hoe meer hulp hoe meer slachtoffers

Het gaat hier echter niet om leerlingen die in armoede leven, maar wel het risico lopen om in armoede terecht te komen. Het verhaal van Gennez (SP-A) en Meuleman (Groen) in het Vlaams Parlement dat veertig procent van de leerlingen met een lege brooddoos en in de winter op sandalen naar school komen, ruikt naar stemmingmakerij. Bovendien zijn de criteria die gebruikt worden om de 39% kansarmen vast te stellen nogal dubieus.

Die zijn als volgt: thuisloos zijn, een schooltoelage ontvangen of een moeder hebben die geen diploma secundair onderwijs bezit. Er wordt hierbij ook niet gesteld welk aandeel de criteria in de eindbeoordeling hebben. De Vlaamse regering heeft zopas nog de studietoelagen met 200 euro opgetrokken ingevolge een bijkomend budget van 30 miljoen euro. Hierdoor zal het aantal kansarmen in het plaatje nog gevoelig toenemen. Hoe meer hulp hoe meer slachtoffers.

En dan het diploma van de moeder. Akkoord dat kinderen uit een gezin met geschoolde ouders meer kans maken op slaagkansen. Maar het is niet omdat uw moeder geen diploma heeft, dat ge zelf geen kansen krijgt. (Mijn moeder had niet eens een diploma lager onderwijs en toch heb ik met onderscheiding hogere studies gedaan, die ik zelf bekostigd heb door er voor te gaan werken).

Bij de gelukkigste jeugd ter wereld

Maar hoe rijmt men dit alles met de resultaten van een internationale studie die eveneens gepubliceerd werd, en waarin de Belgische jeugd tot de tien meest gelukkige ter wereld bevonden werd. Op een totaal van 152 landen. Hierin werd zelfs vastgesteld dat de toegankelijkheid van de Belgische jeugd tot onderwijs tot de vijf beste ter wereld behoort. En dit is België. Ik ben benieuwd welke plaats Vlaanderen hier inneemt!

En dan was er nog de vaststelling dat “anderstalige nieuwkomers” meer spijbelen dan vroeger. Het gaat om zestien procent. En weeral de schuld van de overheid die geen voldoende inspanningen levert om dit ongedaan te maken. Ongeveer de helft van deze spijbelaars zijn getraumatiseerd door oorlogservaringen en hebben psychiatrische bijstand nodig. Mooi, maar zijn het niet de krijgsheren zoals Assad, IS en andere jihadisten, die hiervoor verantwoordelijk zijn, en niet onze overheden? In Knack nr 19 verscheen op blz 24 het verhaal van de moslimkinderen in onze scholen die getraumatiseerd zijn door de verhalen van de imams over folteringen in hun graf indien ze de wetten van Allah niet naleven. Hierdoor zijn ze in hoge mate beangstigd en kunnen ze niet slapen van angst. De schuld van onze overheid?

Waarmee ik niet wil beweren dat deze kinderen niet moeten geholpen worden. Maar laat ons bij de feiten blijven en de bal niet in andermans kamp leggen. Maar over de andere helft van de spijbelaars wordt er ook niet gerept. Zou het niet kunnen dat deze gedeeltelijk de straat op gaan om drugs te dealen?

De spelletjes hangen me de keel uit

Het hangt me de keel uit dat alle verantwoordelijkheid telkens bij de overheid gelegd wordt, om aldus politieke spelletjes te spelen, en anderzijds gegoocheld wordt met cijfers die de werkelijkheid verdoezelen.

Marcel Lengeler

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een  bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!