Abou Youssef is daarom nog geen Youssef

Abou Youssef is daarom nog geen Youssef

Na de aanslag op militairen in Parijs op 20 april ontstond er enige verwarring. Er werd in Antwerpen net een zekere Youssef verhoord, die betrokken lijkt te zijn in allerlei vieze zaakjes; en er zou volgens een communiqué van IS/Daesh een Abou Youssef al-Belgiki bij betrokken zijn. Nagenoeg al onze media vertelden ons dat Abou Youssef al Belgiki ‘Youssef de Belg betekent’, en gaven daarmee blijk van een stuitend gebrek aan dossierkennis. Ik permitteer me hier even een heel kort uittreksel uit mijn boek ‘De kwestie M. Een gekaapte godsdienst’, dat in mei verschijnt.

Even iets over Arabische naamgeving: kinderen krijgen bij hun geboorte een voornaam, gevolgd door de vermelding Ibn of Bint, 'zoon of dochter van'. Hier betrof het dus Fākhitah Bint Abū Tālib. Als ze later vader of moeder worden, dan krijgen zij een kunyah of koosnaampje, Abū of Umm, gevolgd door de naam van hun kind. Umm Hāni betekent dus 'de moeder van Hāni ', zoals Abū Tālib 'de vader van Tālib' wil zeggen. Je kan dan bijvoorbeeld Fākhitah of Hind benoemd zien als Umm Hāni Bint Abū Tālib, wat betekent: ‘de moeder van Hāni die de dochter is van de vader van Tālib’. Soms wordt Abū bij een begrip gebruikt en gehanteerd als een nom de guerre, zoals we gezien hebben bij Abū Jahl, ‘de vader van de bravoure’. De oprichter van de meest radicale vleugel van het hedendaagse Fatah noemde zichzelf Abū Nidal, ‘de vader van de strijd’. Er is nog een naamvariant, Abd wat zoveel wil zeggen als 'de slaaf of dienaar van'. Abd Allāh is 'de dienaar van Allāh'. Mohammeds grootvader Shayba werd Abd Al-Muttalib genoemd omdat hij als slaaf werd gebruikt door zijn oom Al-Muttalib. Tenslotte is er de nisba, de aanduiding van oorsprong. Bijvoorbeeld Al-Baghdadi of Al-Afghani, ‘de man van Bagdad of Afghanistan’. Arabische mensen kunnen dus op vijf manieren benoemd worden: met hun eigen naam, met een verwijzing naar hun vader of moeder, met een toespeling op een zoon of dochter waar zij trots op zijn, met de vermelding van hun beschermheer, of met hun oorsprong. Vaak worden die benamingen willekeurig door elkaar gebruikt, veel erger nog dan in de klassieke Russische romans, vaak ook naast elkaar. Een Europese kat vindt er haar jongen niet in terug.

Samengevat Abou Youssef betekent dus helemaal niet ‘Youssef’ maar ‘de vader van Youssef’. Meestal is het een geijkte familienaam geworden, zoals bij ons bijvoorbeeld Janssens niet ‘Jan’ betekent maar ‘de zoon van Jan’, of in het Engels Fitzgerald niet ‘Gerald’ maar ‘de zoon (fils) van Gerald’ en in Schotland ‘Mac Alistair’ niet ‘Alistair’ maar de zoon van. Het is dus gewoon dwaasheid Abou Youssef gelijk te stellen met Youssef, zoals het onnozel is Abou Jahjah aan te spreken als Jahjah, de voornaam van die man is Dyab. Na vijftien jaar polemiseren rond die figuur (in de media sinds 2002 of daaromtrent), hebben de islamwatchers van onze media dus nog niet de elementaire regels van de Arabische naamgeving door. We kunnen ons geredelijk afvragen wat hun expertise dan waard is.

Eddy Daniels

De opinie uitgedrukt in dit artikel is enkel deze van de auteur. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een  bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!