‘Wat een slap vodje internetruimte zeg’

‘Wat een slap vodje internetruimte zeg’

Op Facebook lazen we een stevige reactie van een woedende lezer (David Vanholsbeeck) op ons stuk van 1 augustus Alibi Ali’s worden soms meer dan gênant. We geven de kritiek (die in het publieke domein verscheen) in extenso; met tussenin onze repliek. Verderop gaan we in op kritieken van Tessa V. en Joseph M. Asselbergh.

David Vanholsbeeck: Ik heb het stuk eens gelezen. Wat een onwaarschijnlijk slap vodje internetruimte zeg. Een uitspraak van Youssef Kobo (want dat is het natuurlijk, een 'j'accuse' van Kobo, maar dan zonder de literaire ambities van Zola) als "minderheden moeten zich ontdoen van de slavenmentaliteit" is al voldoende voor een intentieproces. Terwijl wie het bijhorende opiniestuk leest, niet anders kan concluderen dan dat er een gezond zelfbewustzijn bij de man zit en een zeker activisme. Niks mis mee.

Maar goed, het stuk begint natuurlijk met een verheerlijking van enkele N-VA-woordvoerders en een aantal veronderstelde feiten die er geen zijn. Dan weet je wat de teneur van de rest van het artikel zal zijn. Geloofwaardiger wordt het daarna niet meer.

Daniels & Dierick: Het stuk begint met het vaststellen dat enkele N-VA-woordvoerders een zeer acuut probleem ter sprake brengen: dat de verheerlijking van IS-geweld niet strafbaar blijkt te zijn. Zuhal Demir krijgt inderdaad een compliment omdat zij de kwestie van de dubbele nationaliteit in vraag stelt, waardoor nogal wat van haar (Turkse) landgenoten in een schizofrene loyauteit leven: hier verdedigen ze de democratie, in eigen land gaan ze akkoord met ondemocratische maatregelen. Welke de ‘veronderstelde feiten’ zijn waar David het over heeft, is niet duidelijk.

David : Een andere uitspraak gaat over 'Femme de la rue' en lijkt me niet echt choquerend. De 'analyse' begint echter met een intentieproces van de VRT ("wijdde er met tegenzin aandacht aan", "politiek-correcte wereldbeeld", ...).

D & D: De briefschrijver heeft een punt, we hebben hier niet 'bewezen' dat de VRT al jarenlang een politiek correct wereldbeeld propageert. Het valt ook nauwelijks te bewijzen dat het slechts met grote terughoudendheid tegengestelde opinies of feiten aan bod liet komen. De kwestie is evenwel dat een reportage als ‘Femme de la Rue’ door een studente moest gemaakt worden. Het ongepast gedrag van vooral Maghrebijnse mannen tegen vrouwen in ons stadsbeeld is al jarenlang een pijnlijke kwestie waar enorm veel mensen zich aan ergeren. Toch zagen we daar nooit een  reportage over, tot nu. Tot een studente deed wat de VRT al heel lang had kunnen doen.

David: Goed, het was al duidelijk dat dit geen empirisch onderbouwd stuk ging worden, dus is het in spanning uitkijken naar de vreemde kronkel die er gaat uit volgen en die richting Kobo moet leiden. Die is zelfs redelijk pijnlijk: het citaat ... blijkt niet eens te bestaan.

D & D: De bron van het citaat werd vermeld, Knack.be 06/06/14.

David: Maar de teneur is wel gezet. Merkwaardig genoeg wordt onder de kop van dat stukje wél het juiste citaat gebruikt, maar dat maakt al lang niet meer uit voor de redenering van de auteurs: het gaat om feiten waarin 'de allochtone gemeenschap' zich te kijk heeft gezet en volgens Kobo willen ze dat dus niet eens onder ogen zien, "want ze zouden de feiten toch alleen maar verdoezelen". Het zijn duidelijk auteurs die anderen zeer graag bepaalde meningen opdringen. Helaas is de werkelijkheid wat genuanceerder dan de auteurs ons willen laten geloven.

D & D: Volgens het door Kobo geciteerde onderzoek komen er in kwesties over allochtonen in de pers 18 tot 33 procent allochtonen aan het woord. Dit verleidt hem ertoe te beweren dat in het debat over allochtonen de allochtonen niet aan het woord komen. Wij stelden dat er in ons land vijf tot twintig procent allochtonen zijn, al naargelang de definitie die je aan de term geeft (voor zover je hem nog mag gebruiken). Wij vroegen ons af of het uitsluitend allochtonen zijn die een mening mogen hebben over problemen die zich voordoen met allochtonen.

David: Komen we nog toe aan een echt choquerende uitspraak van Kobo? Dat politici een vertekend beeld geven van moslims? Nou, daar zit geen link onder, maar ik heb het artikel even opgesnord. De ogenschijnlijke veralgemening waar ik aanstoot aan zou kunnen nemen ("politici"), maar waar de auteurs eigenlijk geen aandacht aan schenken, blijkt al niet te stroken met de inhoud van het artikel. Maar dat doet er dus niet toe: het gaat erom dat er net een vertekend beeld in de andere richting wordt verspreid, waarbij de media gretig inspelen op elk positief element bij moslims en de wandaden minimaliseren. Empirische steun voor dergelijke stellingen? Onbestaande. Dat is alleen bij Kobo zelf een probleem. Het stuk zou stilaan op de site van Pegida kunnen gepubliceerd zijn. Al is het taalkundig toch iets beter. Iets.

D & D: David heeft gelijk, bij het citaat uit De Morgen 25/03 stond er geen hyperlink omdat dit stuk achter een betaalmuur zit, zodat onze lezers het toch niet rechtstreeks kunnen bereiken. We vonden ondertussen een website, Ontembare vrouwen, waarop het in zijn geheel werd gepubliceerd, en hebben die link in ons oorspronkelijk artikel nu ook vermeld. De lezer kan nu zelf oordelen of we correct geciteerd hebben of niet.

David: Dan nog iets over de nazi-sympathisanten op het Beursplein: vergoelijking van Dierick en Daniels ("gebral zonder geweld"). Maar IS-sympathie (waar Kobo zich hier klaarblijkelijk niet over uitliet) is wél een probleem. Bon, da's een ganse discussie waard, één die o.a. door mensen als Peter De Roover en Bart De Wever is gestart (zij het dat zij dan weer het neonazisme/extreemrechtse als blinde vlek behandelen). Maar ik lees de uitspraak van Kobo en zie daar weinig mis mee. Behalve dus dat hij vindt dat die neonazi's zouden moeten opgepakt zijn en de auteurs vinden dat niet. Zoals gezegd: voer voor discussie. Dat kan, in een democratie.

D & D: En weer heeft David gelijk. Wij gebruikten het woord ‘expliciet’, waar wij ‘impliciet’ hadden moeten zeggen. Dat is een fout, waarvoor onze excuses.

David: We komen aan het pronkstuk van het artikel. De "fuck zionism, etc."-uitspraak van Kobo, waar de auteurs...nauwelijks nog verder op ingaan. Als er nu één iets was, wat de moeite waard was om te onderzoeken, dan is het dat wel. Maar wellicht was het toen al te laat op de avond. Intentieprocessen maken is vermoeiend.

Nu ja, de enige vraag die de auteurs zich stellen is: "Hoort dat taalgebruik (en bij uitbreiding die opinie) thuis op een CD&V-kabinet?" Langs de ene kant ben ik blij dat iemand het eindelijk eens opneemt voor ordentelijk taalgebruik, maar langs de andere kant vind ik "fuck (...)" nu ook weer geen ramp. Er is nu veel te doen over racistische toogpraat op sociale media. Awel, voor mij past daar "fuck racism" bij.

Wil dat zeggen dat ik niet vrij beschaafd ben voor de rest? Allerminst. Soms mag een mens eens zijn woede tonen. Al neem ik aan dat de auteurs liever hadden gezien dat Kobo zei: "Potvolkoffie, dat zionisme is me toch wat." Aan de laatste zin zou je aanstoot kunnen nemen ("One day we will have justice and that day is coming soon."), maar dan enkel als je werkelijk overtuigd bent van de slechte intenties van de betrokken persoon. De auteurs zijn dat al lang, gezien de voorgaande opbouw. De anderen zouden er even gemakkelijk een oproep tot rechtvaardigheid kunnen inzien richting een zionistische politiek die al lang de grenzen van het fatsoen en de mensenrechten ver heeft overschreden."

D & D: David moet ons stuk nog eens herlezen. Wij citeren onze kritiek voor het gemak nog even: “Je mag tegen Israël en zijn regering zijn, en zelfs tegen het zionisme in het algemeen. Dat is net de vrije meningsuiting. Maar Kobo's discours leunt nauw aan bij dat van Hamas, dat 'rechtvaardigheid' nastreeft door Israël te willen vernietigen. Men mag ook dat standpunt in principe innemen, zolang men dit niet gewelddadig wil bereiken; maar hoort men dan echt thuis op het kabinet van een CD&V-mandataris?”

 

Een andere kritiek kwam van ene Tessa V. op de website van Jan Van Duppen, die ons stuk overnam. De kritiek richt zich uitsluitend tot Eddy Daniels, alhoewel Rudi Dierick mede-auteur was.

Tessa V: Daniels bedient zich in zijn laatste paragrafen van flink wat overdrijvingen die zelfs leugenachtig zijn. Dat heet stemmingmakerij. En de hetze tegen Youssef Kobo is toch van het allerlaagste niveau. Ook hier zijn de motieven van De Wever onzuiver. En laten we asjeblief het onderscheid blijven maken tussen islamkritiek en racisme. Alleen op die manier houden we de lijnen open en het gesprek gaande.

Eddy Daniels: Het lijkt mij evident dat wij het onderscheid moeten maken tussen islamkritiek en racisme. Het probleem is net dat de islamofielen islamkritiek als islamofobie in het vakje ‘racisme’ stoppen. Het komt mij voor dat op die manier al dertig jaar lang een noodzakelijk debat versmoord werd, zodat de media zichzelf veel ruimer hebben opengesteld voor het goedpraten van excessen dan voor kritische beschouwingen waar die excessen vandaan komen. Als je die dan probeert aan te duiden, dan krijg je te horen dat je ‘leugenachtig’ bent. Nou ja.

Tessa: Ik denk dat de auteurs van De Bron de 'mainstream' media heel selectief lezen. En als ik het over leugenachtigheid had sloeg dat op de bewering van Daniels die kan geïnterpreteerd worden als zou er geen aandacht besteed wordt aan godsdiensttwisten in het MO of aan misbruik van arbeiders in de Golfstaten. Dat is pertinent onjuiste, vooringenomen waarneming. Waardoor elke vergelijking scheef trekt.

ED: Tessa, je moet onze tekst eens herlezen. Ik beweer niet dat de media geen aandacht besteden aan godsdiensttwisten in het MO of aan misbruik van arbeiders in de Golfstaten, sinds enige tijd doen ze dat wel. À propos: ik doe dat sinds 1994, na een gesponsorde persreis in één van de Golfstaten (embedded journalism noemt men dat, vroeger noemde men dat Potemkinreizen). Ik stelde vast dat verschillende Golfstaten zeer veel geld investeerden in het ontvangen van westerse journalisten tijdens begeleide reizen, en nam tijdens mijn reis waar dat de Oost-Aziatische ‘gastarbeiders’ er contracten kregen die feitelijk slavernij betekenden.

Toen ik terugkeerde merkte ik dat nagenoeg geen enkele collega daar één woord over zegde. Ze waren ginder natuurlijk goed verzorgd. Ik deed dat wel en stond toen vrij alleen. Het toppunt was toen media-chouchou Thomas Van der Veken na zulk een reisje – ik weet natuurlijk niet of hij zijn verblijf zelf betaald heeft – op De Zevende Dag regelrecht propaganda kwam maken voor Qatar, waar uitgerekend op dat moment de eerste berichten in de pers verschenen (meestal overgenomen van Britse media) over de schandelijke behandeling van mensen die de Olympische stadia aan het bouwen waren. Ik schreef toen een sarcastisch stuk, hem parafraserend, Slavernij is een klein probleem. Ik kreeg daar geen reactie op.

In alle geval: wat ik in het stuk waar jij op reageert aanklaagde, was de hypocrisie van Youssef Kobo die beweert dat de allochtonen in Europa een slavenmentaliteit hebben, maar nergens aanduidt dat de echte slavernij net in die Golfstaten voorkomt, die hier de moskeeën (en de buitenschoolse indoctrinatielessen voor kinderen) van die zogezegde slaven financieren.

Tessa: Lees vandaag het interview met Kobo in DS. Heb jij als jonge man geen enkele uitspraak gedaan waar je achteraf spijt van kreeg?

ED: ik kan je verzekeren, Tessa, dat ik heel wat uitgekraamd heb waar ik achteraf spijt van heb, maar primo: ik werkte niet op het kabinet van een CD&V/CVP-mandataris. En secundo: ik zie niet waar Kobo spijt betuigt. Misschien in het door jou geciteerde artikel dat verschenen is na ons stuk? Ik zal het aandachtig lezen en er eventueel commentaar op leveren.

Tessa: En dan nog : er is een verschil tussen antizionisme en antisemitisme.

ED: Dat is zo, dat ontken ik toch ook nergens? Ik zal je eens iets verklappen: ik ben antizionist en pro-Palestijn, en van oordeel dat Resolutie 181 van de UNO op 29 november 1947 op zijn zachtst een historische vergissing was. Ik blijf aanhanger van het platform van het Democratisch Front van Nayef Hawatmeh (FDLP, niet te verwarren met FPLP van wijlen Georges Habache). Die heeft steeds gepleit voor een seculiere staat Palestina die openstaat voor de aanwezige joden, moslims en christenen. Hawatmeh is compleet in de marginaliteit gedrukt door de polarisering.

Maar ik huiver bij de praktijken van Hamas. En bij de neiging van jonge Marokkanen hier om in de toestand in Israel een excuus te vinden voor hun europeanofobie, het schaamlapje waarachter zij vaak hun persoonlijke frustraties verbergen. Als Israël niet bestond, dan zouden zij het uitvinden, vrees ik.

Tessa: Daarbuiten nog springt de Israëlische staat ook niet bepaald subtiel om met Palestijnen. Van amalgamen gesproken, het amalgaam tussen antizionisme en antisemitisme wordt bewust in stand gehouden, van beide kanten.

ED: Dat klopt, daarom schreef ik ook in het door jou gewraakte stuk: “Je mag tegen Israël en zijn regering zijn, en zelfs tegen het zionisme in het algemeen”. Wat is daar fout mee?

Tessa: Net als het amalgaam tussen moslim en allochtoon. Ik kan met mijn vrienden van allochtone afkomst perfect kritisch over de islam spreken. Dat komt denk ik omdat we van beide kanten eerst de mens zien en dan pas allerlei kwalificaties die hem of haar worden toegedicht. Het opiniestuk van Hind Fraihi in De Tijd vandaag is mij uit het hart gegrepen. En ik kan je ook de lectuur van het opiniestuk van Fernand Keuleneer (met wie ik het vaak oneens ben) aanbevelen over waarom men zich zo kwistig van de term 'oorlog' bedient dezer dagen. Een retoriek waarin ik me niet wil laten meeslepen.

ED: Ook het stuk van de door mij erg bewonderde Hind Fraihi (wegens haar boek over Molenbeek) en van de over het algemeen erg kritische Fernand Keuleneer zal ik aandachtig lezen, en er eventueel commentaar op leveren.

Toch heb ik nu al bedenkingen bij jouw opmerkingen: het is evident dat je eerst de mens moet zien en dan pas de kwalificaties die hem worden toegedicht. Maar als iemand in naam van jouw godsdienst of ideologie wandaden begaat, dan lijkt het mij logisch dat je van de woordvoerders van jouw gemeenschap of partij eist dat zij zich daarvan distantiëren. Het is pas sinds de laffe moord op de Franse priester bij Rouen, die zelf geijverd had voor de bouw van een moskee, dat imams bij mijn weten deelnemen aan de rouw in een katholieke kerk. Lees daarover mijn stuk Hoera! We hebben Vlaamse racisten gevonden!. De manier waarop zij zich er tot nu toe meestal probeerden uit te praten met verhaaltjes over ‘de ware islam’, waren vaak ergerlijk. Ik verwijs bijvoorbeeld naar een eerder stuk van mij De Europese islam kan je nergens vinden.

Als dat nu verandert, zoveel te beter. Wat het gebruik van het woord ‘oorlog’ betreft. Als wij tegenover een denkcentrum staan dat precieze richtlijnen geeft aan losgeslagen individuen of psychopaten bij ons om onze samenleving te destabiliseren, en daarvoor vlot beroep kan doen op een ‘heilig boek’, dan zitten we wel degelijk met een oorlog. Een oorlog van een totaal nieuw type. Als we ons dat niet realiseren, en als de moslims bij ons die het goed bedoelen dat proberen te ontkennen door zich slachtoffer te voelen, dan zijn we weerloos. Dan kunnen we ons evengoed overgeven aan het kalifaat.

 

Tenslotte is er nog een commentaar van Joseph M. Asselbergh:

Joseph: Meer dan dat Tessa. Daniels heeft geen moeite met de eerste vraag die op de racistische site gesteld werd "of men die jongeman wel een Vlaming mocht noemen. " Hier geboren, van Belgische nationaliteit, Nederlandstalig. Wie aanvaardt dat er meer moet zijn stapt in een racistisch discours (…). Het is dus niet verwerpelijk het Vlaming zijn van een jongeman van vijftien, hier geboren, Nederlandstalig, een brave leerling van een katholieke Genkse school in vraag te stellen.....Welke zijn dan de criteria die moeten toelaten die vraag te beantwoorden? Zijn religie, zijn afkomst?

Eddy Daniels: Komaan zeg, van een intentieproces gesproken, er wordt mij hier van alles in de schoenen geschoven wat ik niet gezegd heb en zeker niet heb willen zeggen. Maar ik wil de handschoen wel oprapen. Om te beginnen heb ik het al moeilijk met het begrip ‘Vlaming’, ik ben namelijk een Limburger die in Brabant woont en beschik over een Belgische identiteitskaart. Ik ben daar nogal van in de war en zal mezelf nooit ‘Vlaming’ noemen.

Vervolgens denk ik dat er verschillende definities mogelijk zijn: een etnische, een juridische, een geografische, en ik vergeet er wel een paar.

Ter geruststelling van Joseph: ik wijs een etnische definitie af. Wij zijn allemaal het residu van ingewikkelde migratiepatronen, Franken, oud-Belgen, neolithische megalietbouwers, bandkeramische landbouwers via Rijn en Donau afkomstig uit het Nabije Oosten enzovoort. Met tussendoor wat Romeinen, Spanjaarden, Oostenrijkers, Fransen. De enige etnisch zuiver Europeanen zijn Basken met de bloedgroep A negatief.

Wat de juridische definitie betreft: je bent paradoxaal genoeg Vlaming als je over een Belgische identiteitskaart beschikt en in het noorden van dit land woont. Voor flaminganten is dat een nachtmerrie.

Tenslotte: ik denk dat je maar echt tot deze natie behoort als je hier woont en de fundamentele waarden waar zij naar toe is gegroeid aanvaardt. Het is niet aan mij om over het even wie te oordelen of dit zo is, maar ik vind het nog niet zo dom dat een groep als Pegida daar een discussie over opzet. Het kan hen misschien tot een helder inzicht brengen over welke die waarden precies zijn. Ik stel echter vast dat zij niet tot discussie in staat zijn en beginnen te schelden. Wat mij de vraag doet stellen of zij wel tot deze natie behoren, want zij erkennen haar democratische waarden blijkbaar niet. Ze hebben dus een steen opgeheven om op hun eigen voet te laten vallen.

 

De opinies uitgedrukt in dit artikel zijn enkel deze van de auteurs. We waarderen alle opbouwende kritiek en suggesties. Reageer, op onze Facebook-pagina, of stuur ons een  bericht met uw bemerkingen, extra feiten en uw voorstellen.

Vond u dit een goed artikel? Misschien wilt u ons dan ook steunen? Dat kan redactioneel, financieel of organisatorisch!